Pet razloga zašto treba uništiti kapitalizam

Na svakom koraku srećemo probleme koje čovečanstvo u sadašnjem obliku društvenog uređenja ne može rešiti.

Kapitalizam je u svom razvoju stvorio ogromno bogatstvo i učinio ljude robovima tog bogatsva.On je razrešio složena pitanja tehnološkog razvoja i omogućio primenu te tehnike širom planete. No, problemi s kojim se suočava savremeno društvo sa svih strana izgledaju nerešivi. Međutim, na samom delu pred silom stvorenog društvenog bogatstva i naučnim saznanjem nema nikakvih prepreka, i sva globalna pitanja čovečanstva se mogu rešiti ukoliko se ukloni prepreka kapitalizma.

Navodimo 5 razloga zašto kapitalizam treba uništiti.

Nastavi čitanje

Proglas Partije rada

  U predvečerje rasplamsavanja novih formi Trećeg svjetskog rata koji prijeti cjelokupnom čovječanstvu, pozivamo najborbenije dijelove balkanskih naroda na mobilizaciju. Na mobilizaciju u borbi za mir i protiv nadiranja fašizma u novim oblicima; za jačanje pokreta za borbu protiv izazivača svog zla na planeti – u svjetskoj borbi pobunjenih masa protiv kapitalizma.

Pred ovom opštom opasnošću stajati po strani je zločin i mirenje sa ropstvom, čin izaje pred samim sobom, svojim najbližima, sa onima s kojim živimo i zemlji kojom koračamo.

Radnici, žene, seljaci, naučna inteligencijo, studenti, prekaristi, nezaposleni, osiromašeni, stupajmo u prve redove borbe protiv kapitalizma, rata, haosa i uništenja koje prijeti ćovječanstvu!

Srbi, Hrvati, Albanci, Bošnjaci, Makedonci, Crnogorci i ostali narodi Balkana, stupajmo u borbu protiv onih koji šire nacionalne podjele i šovinsitičku mržnju. U borbu za zajednicu ravnopravnih balkanskih naroda. U borbu za zajednicu koja se ne stvara diktatom krupnog kapitala i sluganstvom njihovih režimskih marioneta i dužničkim ropstvom, već borbom balkanksih naroda za odbranu svoje zemlje, svojih prirodnih resursa, svoje kulture i svoga dostojanstva.

Stupajmo u borbu spremni da nesebično podnesemo najveću žrtvu radi slobode!

Nema borbe protiv ropstva i poniženja u okviru kapitalističkog sistema i kolaboracijom sa predstavnicima njegove vladajuće klase, sa pregovorima, kuknjavom i ispostavljanjem poniznih molbi. Nema borbe bez zajedničke sile obespravljenih masa svih balkanskih naroda.

Odlučno pod zastavama i parolama koje pozivaju na uništenje osnova samog kapitalističkog sistema!

Odlučno u marševima protiv okupacije, podaničkih režima, pljačke, siromašenja i svakodnevnog haosa koje izazivaju!

Odlučno protiv bodljikavih žica, zidova, militarizacije i novih vidova sveopšte kontrole!

Odlučno sa internacionalističkom solidarnošću sa svim koji su izloženi patnjama, teroru i progonu od strane kapitalizma!

Odlučno s pokretom koji je spreman da povede balkanske narode u borbu za slobodu!

Rat vladajućim klasama – mir balkanskim narodima!

Smrt kapitalizmu – sloboda narodu!

Balkanskim pokretom otpora!

Nove tehnologije su osnov uništenja kapitalizama

Nauka i tehnologija ne mogu unaprijed odrediti čemu će služiti. To znači da je naučno-tehnički progres podložan socijalnim ciljevima i zavisi od političke moći. To znači da naučno-tehnički napredak može služiti različitim i suprotstavljenim ciljevima u zavisnosti od društvenih odnosa koji vladaju, tj. koja klasa posjeduje u svojim rukama sredstva proizvodnje. (Staljin: „Mašine su, poput jezika, ravnodušne prema klasama“.) One mogu služiti i za masovno uništenje ljudi. Stoga, pogubnost kapitalizma nije u tehnologiji koja vlada nego u društvenim odnosima na kojim on počiva, kojih se grčevito drži i silom brani – u samoj „zloj prirodi“ tog sistema.

Nastavi čitanje

Umro je drug Mića

  Milosav Mića Petrović je rođen pre 97 godina. Kao mladić je pripadao radničkom i komunističkom pokretu u Beogradu. Učesnik je Narodnoosolobodilačkog rata i nosio je partizansko ime Mića Kolubarac. Posle rata je bio omladinski rukovodilac. Kao politički osuđenik je proveo šest godina na Golom otoku braneći svoja komunistička uverenja. Posle Golog otoka nastavlja sa školovanjem postajući mašinskim stručnjakom.

  Jedan je od osnivača Partije rada.

Bio je dosledni internacionalista i komunista “starog kova” – uzor za sve njegove mlađe drugove i drugarice, neumorno se boreći za jedan bolji i pravedniji svet. Dao je nemerljiv doprinos u očuvanju idejne linije.

Slava dugu Mići!

Malograđani će upropastiti sve

„Brzo, brzo kanarincima zavrnite šije da kanarinci komunizam ne zadave.“  V. Majakovski

  Analiza svih socijalističkih revolucuija dvadesetog vijeka pokazuju neke zajedničke karakteristike koje su ih učinile mogućim, odnosno da su sve one trpjele poraz i zbog nekih zajedničkih uzroka. Svakako da uspjeh svih tih revolucija je zavisio od eskalacije krize samog kapitalizma, odnosno kada su se imperijalističke zemlje nalazile u otvorenim sukobima i protivrječnostima koje nisu mogle savladati. Tu treba dodati još bitna dva elementa – što je postojao odlučan subjektivni revolucionarni subjekat koji je održavao interese obespravljene klase i slojeva i koji su podržavali taj revolucionarni subjekat, bez obzira na sve teškoće sa kojima su se suočavali i jedni i drugi. Porazi koje su trpejele sve te revolucije, nakon niza decenija, imaju neki zajednički imenitelj – oburžoazenje partijskog i državnog aparata i revizionizam kao posljedica toga, što je vodilo kapitulaciji pred klasnim neprijateljem. U svim tim porazima socijalističkih revolucija osnovu, „pogonsko gorivo“, činili su malograđanski slojevi i nametanje njihove svijesti kao pravila ponašanja cijelog društva. I upravo se kvalitet jedne socijalističke revolucije ne mjeri samo uništenjem kapitalističke klase koja posjeduje sredstva za proizvodnju, osvajanjem vlasti i uspostavljanjem diktature proletarijata od strane svih tih potlačenih i obespravljenih, nego i sposobnosti revolucije da ne dozvoli da malograđanski slojevi opstanu kao posebni sloj. Zadatak revolucije je da taj sloj vremenom proletarizuju, odnosno oduzmu mu osnovu „posebnosti“.

Nastavi čitanje

Rat i revolucija

  Najnoviji rat protiv kurdskog naroda i pokušaj njegovog stavljanja u još teži položaj, proizvod je više složenih, često i protivrječnih uzroka i okolnosti.

Položaj kurdskog naroda se može posmatrati u okviru globalnog položaja mnogih naroda koji su potpali pod ropstvo i nisu uspjeli do danas da dođu do nacionalnog oslobođenja. Prepreka tome je svakako izuzetno složeni položaj u kome se nalazi najmnogobrojniji narod na svijetu, a koji nema svoju državu, odnosno što je podeljen između nekoliko država.

To je ta prva prepreka na putu njegove borbe za nacionalno oslobođenje. Taj položaj kurdskog naroda  u Turskoj, Siriji, Iranu i Iraku dodatno otežava karakter tih režima, a koji su manje ili više reakcionarni.

Nastavi čitanje

Mi znamo naš put i što nas čeka

Davno je spoznato da je negdje na ovim prostorima periferije Evrope, da o njoj i ne govorimo, klasna borba zamrla i da je radnička klasa razbijena i pacifikovana. I površna analaiza na stanje u radničkoj klasi nam očito govori da je ona, ne samo idejno dezorjentisna, razbijena, nego i čak “uplašena” pred silom diktature kapitala i nije sposobna na iole ozbiljniji klasni otpor i borbeno organizovanje. Sve bitke radničke klase i uopšte svih obespravljenih proleterskih masa na ovim prostorima kreću iz početka. To je i posljedica istorijskih potreba za novim klasnim bitkama u novim okolnostima i sa starim novim sredstvima i metodama borbe.

Nastavi čitanje

Slijediti liniju

  U trenucima kada odnosi u svijetu polako idu ka usijanju, po onoj -„samo što nije puklo“, a negdje stalno i puca i čini se da neće nikada ni prestati, svaki ozbiljan politički subjekat mora imati odgovor na to „pucanje“, odnosno kontrolisani ili nekontrolisani haos.

  Svi oni koji su podigli crvenu zastavu i žele da je slijede neće daleko dogurati ako ne budu slijedili ono što se naziva „revolucionarnom linijom“. A revolucionarna linija je uvijek ista, od kada je kapitalizam zavladao svijetom i od kada je ta ogromna većina potlačenih, nazvana proletarijatom, krenula u svoje bitke sa vladajućom klasom. Nastavi čitanje

Okupacija, ropstvo i rat

  Lepeza opšteg raspada, kada sve izgleda od danas do sjutra, a istina uzmiče pred hiljadu laži, tragikomično se batrgajući u tom carstvu apsurda, naša je stvarnost. Kao što je stvarnos da se sve što je humanističko i vrijedno izvrgava ruglu. Da „aveti zla“ nadiru, sigurni da je opet došlo njihovo vrijeme. I kada milijarde potlačenih smjerno, a sve više i borbeno, čekaju to „sjutra“. I kada nekoliko miliona kapitalističkih svinja živi u strahu od tog „sjutra“.

Šta reći o okupaciji balkanskih naroda?

Nastavi čitanje