Neposlušnost, otpor i pandemija

U svijetu je skoro prije godinu dana proglašena pandemija. Pandemija je proglašena od Svjetske zdravstvene organizacije koja je sama izraz klasnih odnosa koji danas vladaju u svijetu – a to je vladavina krupnog finansijskog kapitala u svome pokušaju sopstvene ”tranzicije”, i kome je interes da po svaku cijenu, čak i cijenu zdravlja ili uništenja stanovništva, potpuno svejedno, očuva dominaciju svijeta profita. Očuvanja svijeta profiterne, kome su na raspolaganju i niz drugih sredstava poput prodaje oružja, ratova i gdje ratna industrija radi punom parom – sve raznovrsnije i sofisticiranije. Očuvanje svijeta gdje se vode trgovinski ratovi uz uništenja prirodnih resura, dok se istovremeno zarađuje na “očuvanju planete” i “zdravog okruženja”, sa “zrdavom hranom” i vode akcije “humanitarne pomoći” ugroženom stanovništvu. I sve to dok, zahvaljujući njihovom svijetu, milioni pate, razboljevaju se, gladuju, ubijaju i nestaju. I sve se to podvodi pod imperativom življenja po “civilizajcijskim normama”.

Razmatrajmo “zdravstvenu neodgovornost”u doba korone kao dio opšteg klasnog rata.

Continue Reading

Balkanski pokret otpora i imperijalizam

Od kada je kapitalizam prije više od jednog vijeka ušao u fazu imperijalizma do danas se suštinski ništa u vladajućem robno-novčanom svijetu nije promijenilo. Od trenutka kada se desio taj istorijski proces monopolizacije kapitalističke proizvodnje, odnosno stapanje industrijskog i trgovinskog kapitala i pojava finansijskog kapitala kao dominantnog subjekta u određivanju ekonomskih i političkih dešavanja u svijetu, slika svijeta je manje više ostala ista. Jedino se promijenio i ubrzao proces centralizacije i koncentracije kapitala u sve manjem broju ruku, tako da nam se čini da je sudbina svijeta u rukama nekoliko stvarnih ili imaginarnih multimilijardera koji određuju u kom pravcu svijet treba i mora da ide.

Continue Reading

Stav PR/QËNDRIMI I PP-së – Beda balkanskih podanika/MJERIMI I TË NËNSHTRUARVE TË BALLKANIT

Najnoviji odlazak balkanskih vazala iz Srbije i Kosova u Vašington, da se u ime naroda Srbije i Kosova klanjaju volji imperijalnih pljačkaša i zlikovaca i da potpisuju neke dodatne oblike zavisnosti, najbolje govori u kakvom su položaju nalaze balkanski narodi. Beda balkanskih vazala je izraz ropske svesti vladajuće klike “malih naroda” da se priklanjaju jačem, da bi opstali na vlasti, proglašavajući da sve to rade u opštem nacionalnom interesu.

Partija rada je svim srcem bila na strani pravedne borbe albanskog naroda na Kosovu za svoje nacionalno oslobođenje od terora velikosrpskog režima. No, Partija rada u sadašnjim okolnostima je svim srcem protiv podaničkih režima u Beogradu i Prištini, koji, mašući nacionalnim barjacima i stalnim pričama o nekom boljem životu, omogućuju novi oblik pljačke i ropstva. To ropstvo se odvija kroz zajednički pljačkaški poduhvat imperijalista, multinacionalnog kapitala i domaće marionetske klike.

Partija rada je danas svim srcem na strani srbijanskih i albanskih masa da ne dozvole da budu uvučene u pljačkašku trgovinu vladajućih klika i agresivne regionalne planove imperijalističkih okupatora.

Partija rada je uvijek bila za zajedničku borbu obespravljenih masa kako u Srbiji, Kosovu tako i na Balkanu. Nikakvi sporazumi, potpisi na papirima, niti savezi mogu sprečiti istorijski hod masa u svojoj borbi za slobodu.

Balkanskim pokretom otpora!


Vajtja më e re e vasalëve të Ballkanit nga Serbia dhe Kosova në Uashington, që në emër të Serbisë dhe të Kosovës t’i përulen vullnetit të plaçkitësve dhe kriminelëve imperialistë dhe që të nënshkruajnë disa forma shtesë të pavarësisë, më së miri tregon për pozitën e popujve të Ballkanit. Mjerimi i vasalëve të Ballkanit është shprehje e vetëdijës së robit të klikës në pushtet të “popujve të vogla” e cila përkulet përpara më të fortit, për të vazhduar në pushtet, duke shpallur që të gjitha ato i bëjnë për interes kombëtar. Partia e Punës me gjithë zemër ka qenë në anën e luftës së drejtë të popullit shqiptar në Kosovë për çlirimin e tyre kombëtar nga terrori i regjimit të Serbisë së Madhe. Megjithatë, Partia e Punës në rrethana të tanishme është, po ashtu me gjithë zemër, kundër regjimeve të të nënshtruarve në Beograd dhe në Prishtinë, të cilët duke i valëvitur bajraqet kombëtare dhe me histori të vazhdimshme për një jetë më të mirë, mundësojnë formë të re të plaçkitjes dhe të robërisë. Ajo robëri zhvillohet nëpërmjet ndërhyrjes së përbashkët plaçkitëse të imperialistëve, të kapitalit multinacional dhe klikës marionetë të vendit.

Partia e Punës sot me gjithë zemër është në anën e masave serbe dhe ato shqiptare që të mos lejojnë t’i tërheqin në tregti plaçkitëse të klikave në pushtet dhe në planet e dhunshme të okupatorëve imperialistë në rajon.

Partia e Punës gjithmonë ka qenë për luftën e përbashkët të masave të cilave u janë hequr të drejtat, si në Serbi, në Kosovë, ashtu edhe në Ballkan. Asnjë marrëveshje, nënshkrim në letër dhe asnjë lidhje nuk mund ta pengojnë rrugëtimin historik të masave në luftën e tyre për liri.

Me Lëvizjen e Rezistencës të Ballkanit!

Balkan u rukama pljačkaša i okupatora

Devedesetih godina prošlog vijeka osnovna misao koja se nametala svim onima kojima je bilo stalo do mira i saradnje među narodima i dostojanstvenog života bila je – kako zaustaviti rat, njegove strahote i nacionalističko ludilo koje je vladalo prostorima bivše Jugoslavije. Ta podjela na nacionaliste sa raznim stepenima mržnje i one koji su otvoreno istupali protiv rata i nacionalističkog šljama je izgledala kao istorijski sukob između primitivnih, zaostalih nacionalističkih zločinaca i prosvećenih humanista. Pošto su militantni nacionalisti doživjeli poraz, ne ostvarujući svoje sulude planove, poput “Velike Srbije” i “Velike Hrvatske” itd., izgledalo je da će “humanisti” pobijediti i da će život na Balkanu krenuti nekim drugim tokovima. No, to je bila jalova nada. Ti isti “humanisti” su bili u suštini samo druga strana iste medalje. I njih i nacionalističke zlikovce je vezivalo nešto bitno, a to je interes kapitala i bezočna pljačka. I tu su se brzo našli, u sada zajedničkom poduhvatu, da služe okupatoru. Da mašući i dalje ostavljenim im nacionalnim barjacima, gledaju svojim sluganstvom da dobiju mrvice opšte pljačke koju vrši multinacionalni kapital.

Continue Reading

Nema borbe bez zova slobode!

Kada bi trebalo dati odgovor na pitanje šta nam slijedi u narednom periodu odgovor bi bio: siromaštvo, haos i rat. Sve posebno ili bolje – sve zajedno. I tu se više ništa ne može učiniti, ni trenutno zaustaviti i promijeniti. Siromaštvo je osnovna karakteristika savremenog svijeta, ma koliko ga globalna diktatura kapitala željela prekriti i dati tom svijetu projekciju „modernosti“ i „humanosti“. Činjenice su nemilosrdne i samo treba zaviriti u statistike koliko svakog trena, svake sekunde umire u „predivnom plavetnilu naše planete“ snimljene visokom rezolucijom sijaset satelita. Tu ne računamo one što svaki dan imaju sve manje mogućnosti da se nahrane, ili bar utole glad. I onda se ponovo postavlja pitanje -kakav je to svijet u kome jedni umiru od gladi ili su gladni, dok drugi ne razmišljaju o tom problemu i žive u izobilju? Koja je to etička vertikala na kojoj počiva taj svijet i da li treba da takav postoji? Odgovor da svijet nije etički, da je tako bilo i biće ima samo tu relativnu filozofsku i idealističku vrijednost. Postojeća pandemija je skinula masku sa tog lažnog svijeta, jos više produbila ekonomski jaz i postavila pitanje potrebe drugog svijeta, svijeta sitih i oslobodjenih. “Juriš” u siromaštvo do sada sitih ili relativno sitih slojeva se enormno ubrzava, tako da su sve više ljudi koje srećemo zabrinuti da ih sve ovo vodi u nešto mnogo veće. I to veće, čega se najviše plaše, nije pandemija i rat, nego nezaposlenost i glad.

Continue Reading

Zbijanje redova 2020

Opšte okolnosti u kojima se nalazi cio svijet, kao i situacije na Balkanu, nameću mobilizaciju najsvjesnijih i najborbenijih dijelova društva da se pripreme za nastupajuće događaje. Da se pripreme za odlučnije vođenje klasnih bitaka protiv diktature kapitala i nastupajućeg fašizma; da se pripreme za oslobođenje balkanskih naroda od pljačke, zavisnosti i ropstvu u kojem se nalaze; da se pripreme za jačanje revolucionarnog subjekta koji će biti u stanju da odgovori datom istorijskom izazovu.

Mi znamo svoj put! Balkanskim pokretom otpora!

Stav PR

Partija rada je podržala demonstracije po gradovima Srbije koje su se desile prethodnih dana.

Ovaj stav proizilazi iz osnovne pozicije PR da se zalaže za jačanje svih oblika otpora diktaturi kapitala s ciljem rušenja kapitalističkog sistema.

Spontani izlazak građana na demonstracije je posledica permanentnog poniženja kojem su izloženi od strane kriminalnog režima, pre svega zbog njegove bahatosti, stalne manipulacije, laži i potpunog voluntarizma vladajuće klike, koja je umislila da joj je sve dozvoljeno. Klike koja javno istupa ustima punim ljubavi za narod Srbije, a tretira ga kao stoku i korisno bezlično roblje. Između sve češće apatije i mirenja narod je ovog trenutka  izabrao otpor.

Partija rada je svesna da ovu situaciju pokušavaju da iskoriste pre svega sam režim, kako bi nastavio samovolju i represiju, ali i političke snage koje su proizvod samog režima kao radikalnije krilo negovih idejnih pozicija.

Ovu situaciju svakako koriste velike sile za dominaciju na Balkanu gde je Srbija jedna od ključnih tačaka.

Smatramo da će opšta svetska haotičnost, situacija zbog spoljnog faktora na Balkanu i pogoršavanje ekonomske situacije u samoj Srbiji, izazivati sve češća talasanja i nemire ali i jačanje represije.

Podsticanje obespravljenih slojeva da se pridruže otporu i jačanje klasnog karaktera demonstracija naš je cilj. Naša je obaveza da predvodimo mase i njihovu odbranu da ne  potpadnu pod uticaj režimskih falanga i fašističke ološi. Takođe treba osuditi  malograđansk kuknjavu zbog   sukoba koji se dešavaju na demonstracijama.

Demonstracije po svojoj definiciji jesu suprotstavljanje – mirno ili nasilno. Zato PR je protiv svakog pokušaja da se demonstrantima negira pravo na primenu nasilja kao odgovora na svakodnevno nasilje od strane režima.

Podršku demonstracijama dajemo kao deo naše opšte borbe u balkanskim zemljama protiv marionetskih režima sa ciljem jačanja Balkanskog pokreta otpora.

U borbu protiv diktature kapitala!

Balkanskim pokretom otpora!

Klasna mržnja

Era malograđanske ideologije, koja je odigrala krupnu ulogu u potkopavanju svijeta socijalizma, nalazi se pred uništenjem od dominirajućih sila svijeta. U pokušaju da sačuva svoje osnove, diktaturi kapitala nisu danas potrebni srednji malograđanski slojevi, niti njihova ideologija oličena bučno u frazama klasnog mira, klasne saradnje među slojevima, socijalne ravnoteže,  vladavini prava, međusobne tolerancije itd. Ti malograđanski slojevi nisu potrebni ni komunističkom svijetu suprostavljenom diktaturi kapitala. Ta dva suprotstavljena svijeta su ponovo podigli nivo sukoba na globalnom nivou, čime su se malograđanski slojevi našli između čekića i nakovnja. Nema mjesta za malograđanske slojeve u svijetu atomiziranih jediniki koje će bespogovorno i slijepo izvršavati zadatke opšteg i globalnog transhumanističkog mehanizma nadnacionalnog kapitala, kao ni u svijetu koji će na globalnom planu označiti emancipaciju proletarijata i svake jedinke ponaosob. Zato je taj krik malograđanskih slojeva tako glasan, posebno izliven na ulicama, ali istovremeno i jalov jer svoju energiju crpi iz svoje dvojne prirode, bez istorijske potencije za suprotstavljanjem  postojećem svijetu. Plač malograđanskog ljevičara, ma koliko bio glasan, jeste samo plač u okviru postojećeg svijeta, jer taj plač, između ostalog, nema u sebi fundament klasne mržnje prema vladajućoj klasi. On je nastao iz nezadovoljstva svojim položajem za boljim statusom u postojećoj hijerarhiji; zbog svijesti da se ne stoji tako dobro u odnosu na vladjuću klasu za koju je pupčano vezan i kojoj tako zavidi, kao i zbog shvatanja da će vladajuća klasa ustuknuti pred njegovim racionalnim argumentima sa humanističkim patosom. A taj postojeći svijet protiv koga se malograđanin buni, protestuje čak i na ulicama, nije ništa drugo nego uvijek isto i staro – klasna borba, krvava klasna borba. A danas, zbog potreba svijeta diktature kapitala da nađe prostor za opstanak, ujedno i mnogo surovija.

Continue Reading

Revolucionarni subjekt i pokreti masa

Veliki istorijski pokreti seljačkih masa u svojim ustancima, sa neviđenim bijesom i njihovim jurišima na zamkove plemića i posjede feudalaca, nikada nisu dali rezultata dok se nije pojavio taj revolucionarni subjekt koji je odigrao tu završnu scenu silaska jedne prevaziđene epohe sa istorijske pozornice. Taj istorijski revolucionarni subjekt je bila odlučna mlada buržoazija koja je željela „prostor za sebe“, a to je značilo ne samo gomilanje sopstvenog bogatstva, nego i prostor za svoje nove proizvodne snage i odnose kojim su upravljali – nove mašine, nove fabrike, nove gradove, nove socijalne slojeve, novi način života i nove slobode za čovjeka. I izgledalo je da je otvoren prostor za neku novu epohu koja je u svojoj „savršenosti“ konačna. No, ubrzo su se pokazale sve protivrječnosti i nedostaci samog novog – da to nije sloboda za sve i da je to u suštini novi oblik ropstva. Continue Reading

Dole imperijalizam: razbojnik rada, zdravlja i zarada!

https://www.newepoch.media/single-post/2020/04/25/EUROPE-Antiimperialist-declaration-on-the-corona-pandemic

“Stvarati problem, izgubiti, ponovo stvarati problem, ponovo izgubiti… do svoje propasti – to je logika imperijalista i svih reakcionara sveta u sučeljavanju sa zahtevima masa, i oni nikada neće ići protiv ove logike[…]Boriti se, izgubiti, ponovo se boriti, ponovo izgubiti, još jednom se boriti i tako do pobede.”  (Mao Cedung)

Takozvana “korona virus kriza” naglo pogoršava ekonomsku i političku krizu kapitala: vanredno stanje, policijski čas, zabrane okupljanja, hiljade smrtnih slučajeva i masovno otpuštanje u neviđenim razmerama trenutno određuju živote miliona ljudi. Imperijalizam se svakim novim danom “korona virus krize” izlaže više kao „reakcija na sve“, kao razbojnik zdravlja, kao razarač hiljada radnih mesta i života radnika, kao glavnog neprijatelja radničke klase i narodnih masa .

Dok su na početku takozvane “korona virus krize” pokušali da prikriju i umanje opasnosti od virusa (Covid-19), kako bi se osigurao profit i ne naškodilo kapitalu, pogubni efekti ove politike po zdravlje i živote stotina hiljada ljudi sada postaju očigledni: Trenutno širom sveta ima gotovo dva miliona zaraženih, skoro 110.000 ljudi je umrlo u kratkom vremenskom periodu, a oko 100.000 novih slučajeva se dodaje svaki dan. Ovde se jasno pokazuje da mere „borbe protiv krize“ nose pečat vladajuće klase, jer oni koji pate, oni koji umru usled Covid-19, uglavnom su ljudi radničke klase i iz najnižih slojeva društva. Buržoazija većine evropskih zemalja, posebno velikih imperijalista, sada je usvojila kampanju nečasnog zastrašivanja kako bi legitimisala svako ograničenje demokratskih i političkih prava, svaki napad na ekonomsku situaciju radničke klase i narodih masa.

Continue Reading