Dobro je!

  "Na početku rata smo gubili protiv Njemaca, protiv ustaša, protiv domobrana, protiv Talijana, protiv četnika, protiv svih mogućih formacija. Nijesmo bili prekaljeni. Kada smo se prekalili, ovi naši čobani, polupismeni i nepismeni, tukli su ih kao stoku.“
  – Vlado Dapčević

  Uspon svakog revolucionarnog pokreta praćen je decenijskom borbom da taj pokret uhvati korene, da izdrži najsurovije udare režima i ne poklekne. Onog trenutka kada se pokret, ma koliko veliki bio, poveže sa masama, neminovno će akumulirati takvu snagu da ga je skoro više nemoguće poraziti. Njegove bitke tada nisu više samo izraz brojčanog odnosa snage, materijalnih i vojnih mogućnosti, nego prvenstveno zavise od uspostavljenog odnosa pokreta i masa, odnosno koliko je pokret izraz stvarnih klasnih težnji tih masa.

  Bijeda ljevice na evropskom tlu u drugoj polovini XX vijeka je bila posljedica potpune njene idejne kapitulacije pred klasnim protivnikom, višedecenijskog potkupljivanja kojima je bila izložena radnička klasa Evrope i privilegovanog položaja u odnosu na proletere ostalih zemalja. No, taj period je za nama i to je dobro za neko novo buđenje revolucionarnog pokreta i na prostoru Evrope.

Nastavi čitanje

Slobodarske snage žena: Cempre je pala, proleće se bliži

  Borkinja Slobodarskih snaga žena, Cempre Heval (Eylem Ataş) BÖG/KÖG, ovekovečena je u borbi na prvoj liniji fronta za vreme napada na Manbij protiv bandi ISIS-a 27. juna 2016. godine.

  Eylem Ataş, koja se borila ruku pod ruku na frontu kod Siluka zajedno sa Internacionalnim slobodarskim bataljonom, u napadu na Tishrin i mnogim drugim vojnim operacijama, borila se da zaštiti svoje saborce u Rožavi, kao deo Slobodarskih snaga žena.

  Kao žena koja se još od detinjstva borila sa fašistima u školi i na ulicama Adana u Turskoj gde je rođena i gde je odrasla, nikada se nije uzdržavala od onogo što je smatrala da treba da učini. Kao avangardna žena u Turskoj učestvovala je u borbi protiv patrijarhata, fašizma i centara moći kapitala, Cemre percipira noseći svoju borbu izvan granice koje su nacrtane od strane buržoaske države kao savesnu, humanu i revolucionarnu dužnost.

Nastavi čitanje

Nemoć ili bijeda ljevice

  Pod ljevicom se uglavnom podrazumijevaju ona opredeljenja koja u prvi plan stavljaju socijalnu pravdu i borbu za društvo bez eksploatacije ispred svih drugih ciljeva. Ovdje se nećemo baviti onim shvatanjima koja dolaze iz propagandista kapitalističkog svijeta, a koji pokušavaju osporiti podjelu na ljevicu i desnicu kao prevaziđenu podjele. Naš stav je upravo suprotan, da nikada do sad na globalnom nivou nije bila već podjela i suprotnost onih koji se borbe za socijalnu pravdu, slobodu, ravnopravnost i onih koji kopaju rovove među ljudima i pokušavaju da uspostave još žešći sistem eksploatacije i ropstva, gdje će ljudski život predstavaljsti sve manje i manje išta, bolje reći ništa.

Nastavi čitanje

Stav PR – Srbija u raljama imperijalista

  Tenzije koje  se dižu oko predstojećih predsedničkih izbora u Srbiji su samo znak koliko je i ova balkanska zemlja u zavisnosti od imperijalnih sukobljavanja, i da ne govorimo o marionetskom statusu njihovih režima. Ovi izbori kao prethodni u Makedoniji, Crnoj Gori, Rumuniji, Kosovu, Bugarskoj…, govore nam da su sve balkanske zemlje stavljene u kolonijalni položaj, ali i da pokušavaju na razne načine, pre svega sluganstvom, da sačuvaju svoje male nacionalne interese.

  Marionetski režimi su razapeti između služenja imperijalistima, udovoljavanju njihovim sve većim prohtevima i potreba vladajuće klike da omogući sebi deo kolača u opštoj pljački obespravljenih masa, odnosno da se održe što duže na vlasti.

Nastavi čitanje

Stav PR – Protiv militarizacije i rata! Za mir na Balkanu!

  Skoro da ne postoji na zemaljskoj kugli mjesto koje globalni predatori nisu označili kao mogućnost da podstaknu nove ratove. Da još više ubrzaju zamajac vojno-industrijskih kompleksa koji se više ne mogu zaustaviti, i koji donosi ogromne profite, pokušavajući spasiti same sisteme da se ne raspadnu pod teretom svojih protivrječnosti, ukoliko je nadnacionalnom kapitalu danas u interesu da spašava bilo koji postojeći imperijalni sistem.

  Posle kratkotrajnog zatišja, Balkanom ponovo počinju da se čuju ratni bubnjevi. Istina, za sada ne tako glasno, prije svega jer je on samo inicijalna kapisla za sukobe velikih moćnika, a za njih još nije donesena odluka. Ratni bubnjevi su tiši, jer balkanske mase, pa čak ni same vladajuće klike, za razliku kako je to bilo devedesetih na prostoru biše Jugoslavije, sada ne žele ratove. Ali, ko njih pita. Za sada su balkanski režimi primorani, što milom što silom, da kupuju oružje, dodatno se militarizuju, uvode vojne rokove, oblače nevoljne civile u neke nove uniforme i izvode vojne vježbe kao pomoćno sredstvo, bolje reći buduće topovsko meso glavnim protagonistima rata.

Nastavi čitanje

Malograđanska internacionala i moderni fašizam

  Može se reći da je najveća istorijska nepravda u proteklim decenijama na prostorima bivše Jugoslavije to što nije bilo sile koja bi sprovela pravednu odmazdu nad vrhom malograđanskih slojeva i intelektualne elite. Nad tim slojevima koji su i danas prisutni, šepure se, ne kaju se i ne fali im dlaka sa glave. Njima, koji su raspirivali međunacionalnu mržnju i osmišljavali sve te masovne zločine i stradanja naroda. I, ako se vodimo etičkim načelima, to je najveći poraz i sramota za sve ono misleće i humanističko u tim narodima.

  Nakon završetka ratova i potpune restauracije kapitalizma, činilo se da je malograđanskim slojevima otvoren prostor za ostvarenje napretka na društvenoj ljestvici ekonomske i političke moći i približavanje kapitalističkoj klasi kroz projekat neoliberalne EU. Otuda i ogromna podrška ovih slojeva proklamovanom neoliberalnom konceptu i neposrednom angažovanju u političkim partijama. Time se dešava i taj privremeni ideološki preokret malograđanskih slojeva od nacionalizma ka neoliberalizmu, distancirajuci se od “kulturno zaostale, inferiorne i primitivne nacionalisitičke mase”.

Nastavi čitanje

Narodnim ratom protiv rata

narodnim-ratom-01  Davno je spoznato da je rat samo produženo sredstvo politike. Kada politika, bolje reći pljačka sopstvenog naroda ili kolonija po svijetu zapadne u krizu, kad nije više moguća enormna oplodnja kaptala, i kad se mora razriješiti sve na boljnom polju. Kome sve pripada ta pljačka? I kome pripada to „naše“? Čija postaju naša polja, rude, rijeke, fabrike, životi, budućnost…? No, svakome ratu prethodi dugi niz „dešavanja“ puni lažnog optimizma, lažnih projekata, uljuljkivanja naroda, tupljenja klasnog oprora, masovne manipulacije, mitomanije, duhovne pustoši, gubljenje osjećaja za ljudske vrijednosti, fašizacija društva i, nadasve, sve većeg socijalnog propadanja i beznađa – širenja poslednjeg raspoloženja…

Nastavi čitanje

Naši neprijatelji i naša borba

ne-stedi-03  Sposobnost svijeta kapitala u njegovoj borbi protiv proleterskih masa se ogleda ne samo u mogućnosti koncentracije ogromne sile, monopolom nad ekonomijom, medijima i propagandom, nego i sposobnošću da proleterski pokret stalno pokušava atomizirati, ne dozovljavajući mu da se pojavi jedinstvenom silom. Posebno njegovom mogućnošću da “natjera” pokret da snižava svoje opšte ciljeve na nivo koji ne predstavlja opasnost za kapitalistički poredak. I to se tokom druge polovine dvadesetog vijeka pokazalo vrlo učinkovitim. To nije bila samo zasluga svijeta kapitala nego i narastanja unutrašnjih protivrječnosti i slabostima samog proleterskog pokreta, no to nije tema ovog teksta. Nije ni tema da stalno ponavljamo i elaboriramo opštepoznatu činjenicu da svijet kapitala nemilosrdno uništava svaku grupu, pokret koji se pokušava suprotstaviti sa pozicija budućih klasnih odnosa i da dozvoljava i čak podstiče sve one grupe i pokrete koji mu se “suprotstavljaju” sa pozicija djelovanja u ukviru samog sistema, u okviru postojećih klasnih odnosa.

  Da bismo jasno naznačili ko su naši osnovni neprijtelji, moramo poći od konkretnih istorijskih okolnosti i klasnih odnosa, odnosno utvrditi kako se taj sukob između svijeta kapitala i svijeta slobodnih proizvođača i stvaraoca manifestuje. Da li se tu šta promijenilo?

Nastavi čitanje

Stav PR – Osloboditi Balkan!

balkan-2016-05  Imperijalističke sile su ušle u fazu kada više nema povratka i mogućnosti da se nekim odložnim mirom izbjegnu sukobi i uđe u period “kooperacije“ u podjeli svijeta. Nikada u istoriji premještanja centara moći, odnosno slabljenje i raspad vladajućih imperija nije prošao bez niza ratova. Pogotovo je to nemoguće u sadašnjim uslovima koncentracije kapitala i kada se odigrava gigantska borba između pokušaja zapadnog imperijalizma da održi unipolarni svijet, odnosno njegovog prelaska u još višu fazu koncentracije kapitala i otpora ostalih imperijalističkih zemalja tome. Taj proces i sukobi su istovremeno doveli do pokretanja masa i rasta otpora po svijetu u raznim formama. I sukobi su svi intenzivniji i dobijaju sveobuhvatniju formu. Oni su počeli da se prelivaju i na prostor Balkana. Marionetski režimi u balkanskim zemljama se pokazuju nedovoljno efikasnim u sprovođenju zamisli imperijalista, tako da su imperijalisti počeli da se potpuno ogoljeno pojavljuju u tim zemljama sa svojim komandama i zahtjevima – propaganda je direktna, vodi se sve brutalniji obaveštajni rat, dok se sve više gomila oružje, izvode vojne vježbe i polako dovlače nove snage. Njihovo vojno prisustvo se diže na sve viši nivo s namjerom trajnog prisustva.

Nastavi čitanje

Crna Gora među vihorove

crna-gora-medju-vihorove-02  Kako jedna mala zemlja od pola i kusur miliona stanovnika može imati značaj da ovi veliki oko nje lome koplje i počinju da ulažu sve više i više u svoje „igrače“, bolje reći sluge, ili petokolonaše, svejedno?

  Prije svega je to geostrateški položaj Crne Gore (“topla mora“), jer je to uvijek od značaja za ruski i zapadni imperijalizam. Za ruski imperijalizam je od značaja jer odbranom Crne Gore od ulaska u NATO i potpune dominacije zapadnog imperijalizma ne otvara se forsirana mogućnost da zapadni imperijalisti lakše „slomiju“ proruske snage u Srbiji i time zaokruže Balkan. Tako bi ruski imperijalisti bili potpuno vojno potisnuti sa Balkana i mogli bi se ograničavati njihovi dalji ekonomski ciljevi, a prije svega narušio trenutni balans oko osovine Rusija-Turska. U propagandnom smislu to bi značilo i minus za ruski imperijalizam u njegovoj ekspanziji koja se odvija na glavnim frontovima u sukobljavanju sa zapadnim imeprijalizmom.

Nastavi čitanje