O njima i nama

  Davno je rečeno da narod zaslužuje onakvu vlast (vladare) kakav je i sam. Kada bi se vodili tom maksimom onda bi naša spozanja o nama samima trenutno bila poražavajuća. Jedino ako ne želimo da sami sebe lažemo na toj opštoj matrici proizvođenja laži o narodu i „našim vladarima“.

No, da se pogledamo u tom „istorijskom ogledalu“.

Ko su Vučić, Izetbegović, Đukanović, Kitarovićeva, Tači, Zajev, Rama, Cipras i ostali na Balkanu?

Prije svega njihova osnovna odrednica je da su oni obične sluge na čelu tih marionetskih režima i da se trude da odigraju tu svoju ulogu što bolje mogu. Kako bi narod rekao: „Davno stavili obraz pod guzicu“, da ne kažemo ono suštinskije, da su davno izdali interese naroda koje predstavljaju.

Jasno je da ovi „naši vlastodršci“ pokušavaju svoju slugansku ulogu debelo naplatiti, prije svega radi sopstvenog opstanka na vlasti. Zbog toga pokušavaju stalno sjedeti na stolici koja je trenutno jača. Njihov opstanak na vlasti je prije svega posljedica trenutnog sukoba „niskog intenziteta“ koji traje među velikim silama na Balkanu. Svi ti režimi su oličenje sprege mafije, političara i domaćih kapitalista koji su izgradili sistem koji je trenutno efikasan u zaštiti njihovih ličnih pljačkaških interesa i koji je odavno ušao u fazu dužničkog ropstva, a u novije vrijeme i fazu prodaje preostalih prirodnih resursa.

Zašto oni vladaju nama?

Continue Reading

Jačati klasnu mržnju!

  Slabost revolucionarne ljevice na prostorima Evrope je evidentna već  nekoliko decenija. Uzroci tom stanju su mnogobrojni, ali među svima bismo mogli izdvojiti dvije tendencije koje su pogubno uticale ne njen razvoj  –  prije svega prodor revizionizma u  ljevici  Istočne Evrope i njenog odricanja od osnovnih teorijskih postavki,  i dominacija reformizma na ljevici u Zapadnoj Evropi, koja je uvjetovana stabilnošću kapitalizma u tom periodu i malograđanizacijom proleterskih slojeva, i koji su mogli da žive na višem stupnju u odnosu na ostali svjetski proletarijat. Generlano se može reći da je ljevica Evrope u proteklim decenijama se svela na privezak kapitala.

U sadašnjoj situaciji krize kapitalizma u Evropi stanje masa koriste desničarske i fašističke organizacije koji mobilišu te mase na nacionalnim programima otpora neoliberalnoj diktaturi i centrima svjetske moći. I mase, posebno osiromašeni malograđanski slojevi i lumpenrpoletarijat, koji su se našli na udaru te globalne krize kapitalizma, spremne su da slijede te programe. To se podstiče i od svih režima evropskih država, jer tako učvršćuju svoju vlast i privremeno guše svaki ozbiljniji klasni otpor.

No, situacija se počela mijenjati i na samoj ljevici Evrope. To je, prije svega, posljedica krize koja potresa Evropu i  ekonomskog i političkog udara  na nju od većih imperijalista.  To je i posljedica slabosti samog sistema da drži pod kontrolom i u “savršenom redu” eksploatisane mase, što otvara prostor za njihovo djelovanje. To je i prisutnost revolucionarnog elementa koga su u takvu ljevicu unijeli pripadnici organizacija koje su dolazile iz drugih dijelova svijeta i gdje je ta borba na višem stupnju. Taj revolucionarni elmenat  u bukvalnom smislu su  proleteri bez otadžbine, koji nemaju šta izgubiti , i njihova klasna mržnja je mnogo jača. Tu je svakako  i svijest u dijelu  ljevice da su njihove revizionističke i reformističke pozicije  doživjele bankrot  i dovele ih u slijepu ulicu u služenju samom kapitalu. No, osnovni uzrok, koji ponovo počinje mobilisati ljevicu, prije svega je činjenica da se položaj eksploatisanih masa pogoršava kao što se i njihov broj svakodnevno uvećava.

Kakva je situacija na Balkanu?

Continue Reading

Stav PR – Prilog diskusiji: Revolucionarna partija među protivrječnostima imperijalizma!

Povodom pitanja kakvu poziciju zauzeti, jedna revolucionarna partija i pokret u konkretnoj istorijskoj situaciji oko Venecuele, kada se nađe u vrtlogu sukoba imperijalista i najezde imperijalista na pojedine države s ciljem porobljavanja naroda, pojavile su se izvjesne razlike u mišljenjima u revolucionarnom pokretu.

PR smatra da treba dati bezrezervnu podršku u odbrani Venecuele, odnosno njenog naroda, svim sredstvima od najezde američkog imperijalizma. Tu treba staviti po strani sami karakter režima, ma kakav on bio, ukoliko taj režim pruža otpor toj agresiji i porobljavanju.

No, tu dolazimo do jedne situacije koja često nastaje zbog položaja same revolucionarne organizacije u zemlji koja mora istovremeno da vodi aktivnu borbu i protiv režima i stava ostalih organizacija svijeta koje polaze od tih opštih i načelnih pozicija borbe protiv imperijalizma. Pri tom se najčešće ne uzima u obzir konkretna situacija i položaj masa, kao i položaj same organizacije i pokreta u tim zemljama.

Navodimo naše primjere.

Continue Reading

Trebamo ih!

  Čini se da analiza društvene stvarnosti gubi svaki smisao, jer istorijski proces je došao do te tačke, kada izgleda da ništa nije izvjesno i da niko više i ne zna šta nas sjutra čeka. Uglavnom su analize pesimistične, od onoga da smo već u Trećem svjetskom ratu do onih o raznim predstojećim kataklizmama. Nasuprot njima ovi “vladajući” pokušavaju da šminkaju posmrtnu masku propale kapitalističke epohe. U svojoj nemoći i ludilu, oni su obični klovnovi, ali i prevejane cinične bitange i zlikovci koje treba nemilosrodno ukloniti sa ove planete, da bi njeni narodi prodisali.

Continue Reading

Ljevica u brlogu modernog fašizma

  Prvo je bilo stidljivo, a danas se to mišljenje sve jasnije probija da je ljevica Evrope, i pored izvjesnih razlika i tonaliteta u folklornom nastupu, odavno postala samo eksponent imperijalista i nadnacionalnog kapitala. Ustvari, to je i sama zakonitost društvenog razvoja da u borbi suprotstavljenih klasa postoje ti “tihi prelazi”, tj. ideološka mišljenja i organizovane sile koje svojom pozicijom prestaju da budu predstavnici klase koju su zastupali i postaju njeni formalni, pa čak i suštinski neprijatelji. Tako se može reći i za evropske komuniste – da su oni vremenom od avangarde radničke klase, izdajući njene interese, ne samo izdali osnovne ciljeve te klase, nego, na kraju, postali samo jedan beznačajni dekor na reveru klasnog protivnika i diktature kapitala. Oni izuzeci, koji nisu izdali interese proletarijata, bili su proglašavani teroristima i nemilosrdno uništeni od moćne represivne sile te diktature.

Continue Reading

Pet godina posle!

  Pobuna masa u BiH 2014. godine je bio najaznačajniji socijalni bunt viđen na prostorima bivše Jugoslavije nakon njenog raspada. Taj bunt je, pored ogromne energije koje su ispoljile pobunjene mase, nosio i klicu drugih društvenih odnosa, bolje reći nostalgiju za nekim ranijim odnosima, kada te mase nisu bile toliko osiromašene i ponižene. O uzrocima poraza ovog bunta je dosta napisano i gdje se iskristalo mišljenje da je pobuna masa bila stihijska i bez jasnih ciljeva; da nije zahvatila cijelu BiH što bi joj dao novi kvalitet u još podijeljenoj državi sa dubokim ratnim ožiljcima; i da nije bilo organizovane sile koja bi dalje predvodila i nastavila borbu tih masa. Nakon pet godina situacija se nije promijenila što se tiče položaja samih masa, a može se reći da su one u još gorem položaju. Diktatura kapitala se samo učvrstila, a podanički odnos BiH vladjuće klike produbio. Marionetska i pljačkaška klika i dalje vlada pomoću represivnog aparta i sile imperijalista, uz stalno ali i dozirano podsticanje međusobnih sukoba u samim vrhovima vlasti. Sa druge strane, mase su zapale u neki oblik rezignacija, sa željom da se što prije pobjegne negdje što dalje od BiH, kao da do sada ih nije malo otišlo. No to nije samo situacija u BiH i to je opšti pokret masa u svijetu.

No, tačke otpora postoje i u ovakvoj BiH i ovakvom stanju i te iskre naglo bljesnu raznim povodima.

Continue Reading

Pravda za moć naroda!

  Slijed događaja koji obelježavaju svijet u proteklim godinama pokazuje da su se svjetske narodne mase pokrenule i da taj proces predstavlja problem za postojeće režime i svjetski poredak, podrivajući same njegove temelje. I dok vladajuće klase svuda po svijetu grozničavo traže način da sistem učine ponovo funkcionalnim za sebe, dotle u masama sve više jača shvatanje da se kapitalizam mora srušiti. Pitanje je samo na koji način to sprovesti? I dok je vladajuća klasa kapitalista sve više spremna da brani svoj prevaziđeni poredak  golom silom, ne birajući sredstva, po cijenu ratova, masovnih razaranja, stradanja, još žešćom diktaturom, dotle u pokrenutim masama započinje borba između dvije osnovne struje. Jedne, koja misli da se kapitalizam može “lagano“ prevesti u društvo socijalne pravde, vladavinu prava, ljudskih sloboda ne dirajući u njegovu osnovu,  i druge, koja polazi od spoznaje da se on mora sruštiti do temelja beskompromisnom i organizovanom borbom. Ta borba mora promeniti samu osnovu društvenog odnosa – od preuzimanja vlasništva i kontrole nad cjelokupnom proizvodnjom i prirodnim resursima, do uspostvaljanja političke vlasti od same potlačene klase. I ovo nije ništa novo. Novo je to što je taj sukob između ove dvije struje u obespravljenim masama istorija ponovo stavlja na dnevni red i u svoj oštrini.

Continue Reading

Krvave košulje njima!

  Protesti u Srbiji protiv aktuelne vlasti, bez obzira pod kakvim se sloganom vodili, u suštini su i dio opštih protesta koji tutnje Evropom. To su izrazi malograđanštine  što im se ruši stvarni i zamišljeni svijet. To je plač evropskog malogrđanina što mu pred očima nestaje njegov dosadašnji privilegovani svijet u odnosu na taj “necivilizovani ostatak”. To je plač balkanskog malograđanina što mu pred očima izmiče obećani svijet “dolazeće Evrope”.

  Balkanske osiromašene mase se naglo suočavaju sa rušenjem tog obećanog svijeta i većina želi da pobjegne sa tih prostora u tu “obećanu Evropu“, nadajući se da je to ipak jedini put spasa. I taj trend je trenutno nezaustavljiv, sve dok ne dođe do još većih potresa u samoj Evropi, a „limeni doboš” se već čuje u pozadini.

Continue Reading

Pravda uzvraća udarac!

  Konačno su počele neke dobre vijesti da pune medijske izveštaje na ovim prostorima. Ne prođe dan a da se ne desi neki izlazak na ulice, da bi se protestovalo, da bi se blokirali putevi i pružila neka vrsta optora snagama sistema. Da se pruži otpor izazvan nepravdom, a koje je na svakom koraku sve više. Povodi su razni, a uskoro se i neće pitati za sam povod. Narodu je dosta i većina želi pobjeći sa ovih prostora, a broj onih koji su spremni da iskorače iz postojeće močvare, da ga ona više ne vuče na dno –  u totalnu rezignaciju, počinje da raste.

  Ne nailazeći ni na kakav otpor u proteklom periodu, predstavnici diktature kapitala su umislili da mogu da rade šta hoće, sve manje se osvrćući na bilo kakve “glasove razuma”, odnosno usamljene pokušaje otpora. Ne želeći nikome da polažu račune i stavljajući se “iznad naroda” u svakom pogledu, kao da im je sve to “babovina” i dato od “boga” – da se bogate, bahate, bave kriminalom, da zastrašuju, tuku, naručuju ubistva…

Continue Reading

Nema rata bez amera i rusa brata!

  Najavu novog rata na Balkanu je moguće predvideti samo kroz prizmu odnosa velikih sila, u prvom redu SAD-a i Rusije.

  No prije nego pokušamo da damo ocjenu njihovih odnosa i kuda sve to vodi, par riječi i o balkanskim režimima, kao statistima tog rata. Statistima koji ne mogu narode svojih zemalja ni puškom natjerati da ratuju za “svete nacionalne ciljeve”, a što je na jednom plakatu ne tako davno i ispisano – “Neću vašu slugansku pušku!”.

  Znači narodi neće rat, a da li ga hoće vladajuće klike balkanskih zemalja?

Continue Reading