Internacionalna solidarnost

  Partija rada još jednom izražava solidarnost sa borbom kurdskog naroda za nacionalno i socijalno oslobođenje. Ta borba, iako se vodi u izrazito nepovoljnim uslovima, uz mnoštvo neprijatelja i sa ogromnim žrtvama, nosi u sebi klice budućeg društva. Društva koje se javlja uprkos nasrtajima modernog fašizma i reakcionara svih vrsta. Ta borba je borba za slobodu naroda od imperijalističkog ropstva i rušenja svih oblika kapitalističke diktature i patrijarhalnog svijeta.

Živjela slobodarska borba kurdskog naroda! 
Balkanskim pokretom otpora!  

 

7 teza PR za diskusiju i liniju

  Politička linija masa se formira iz njihove klasne pozicije. Partija rada formuliše neke svoje teze za diskusiju u sadašnjem odnosu klasnih snaga na globalnom nivou.

  1. Kapitalizam je iscrpio svoje mogućnosti kao društvena formacija i nije u stanju da istorijski nužan proces razvoja proizvodnih snaga, tj. proces globalizacije podredi interesima čovječanstva.

  2. Kriza kapitalizma nema više karakter cikličnosti, nego se radi o permanentnoj, temeljnoj krizi.

  3. Svjetske mase su se pokrenule kao posledica sve većeg stepena eksploatacije, ratova i borbe za preživljvanje i golu egzistenciju. I taj pokret masa je nemoguće zaustaviti bez uspostavljanja novih društvenih donosa.

  4. Kapitalizam svoju krizu, kao i uvijek, pokušava prevladati militarizacijom, fašizmom i novim ratovima. Na djelu se pokušava oživjeti sve ono reakcionarno iz epoha prošlosti kao nužna reakcija pred nastupajućim svijetom.

  5. Treći svjetski rat je već počeo u raznim formama. Ta forma zavisi od stepena krize imperijallista, kao i klasne borbe na globalnom nivou, odnosno od brzine propadanja imperijalizma. No proces nastavka Trećeg svjetskog rata, samim tim i mogućnosti uništenja čovječanstva, ili niza lančanih revolucija je nazaustavljiv.

  6. U masama jačaju nekoliko linija, kao pred svako istorijsko razrješnje: linija mirenja sa postojećom situacijom i nevjerica da se išta može promijeniti, linija spremnosti da se služi modernom fašizmu i linija pružanja otpora sveopštoj diktaturi kapitala. Među tim linijama, sa procesom propadanja kapitalizma, zaoštrava se i idejna borba.

  7. Na iskustvu poraza snaga socijalizma u jednom periodu XX vijeka je otvorena perspektiva za nastupanje novih ideja i snaga borbe za nove društvene odnose. Te snage sa sobom nose klice budućeg društva oslobođenja masa, poput oslobađanja proletarijata na globalnom nivou, ženske revolucije, održanja planetarnog i ljudskog okruženja… I te snage moraju nastupati krajnje radikalno prema svemu što sputava oslobođenje čovječanstva.

Da li je SFR Jugoslavija bila socijalistička zemlja?

Da li je SFR Jugoslavija bila socijalistička zemlja?

Prikaz analize u vezi rasprave oko karaktera SFRJ

Predgovor

            Brošura pod nazivom ''Da li je Jugoslavija socijalistička država'' je izašla od strane zavoda za literaturu na stranim jezicima u Pekingu, 1963. Njen sadržaj je u stvari samo jedan dio (treći komentar) otvorenog pisma, kojeg je Centralni komitet KP Kine uputio Centralnom komitetu SSSR-a. Sadržaj toga pisma je objavljen i u vidu knjige pod nazivom ''Polemika o generalnoj liniji internacionalnog komunističkog pokreta''. Rasprava izmedju komunističkih partija Kine i SSSR-a je nastala u vremenu kada su već bili očiti znaci da rukovodioci Sovjetskog Saveza napuštaju izgradnju socijalizma i slijedeći revizionizam kreću putem birokratskog kapitalizma. Kineski komunisti su tada drugarskom kritikom konkretno ukazali na nepravilnosti sovjetske unutrašnje i spoljne politike, sa ciljem postizanja djelotvornog jedinstva na osnovama marksizma-lenjinizma.

Continue Reading

Borba kurdskog naroda

  Nijedan narod  na svijetu sa tolikom brojnošću nije toliko bio tokom istorije nacionalno obespravljen kao što je to kurdski narod. Ta obespravljenost je i nacionalna i socijalna bez prava na svoju državu i jezik. Ekonomski  je potlačen i pod većim ili manjim  terorom raznih država, gdje Turski profašistički režim prednjači svojim progonima prema ovom narodu i ta borba za nacionalno i socijalno solobođenje Kurda traje decenijama. Revolucionarna sila u vidu PKK (Radničke partije Kurdistana) je prešla ogroman put od sedamdesetih godina prošlog vijeka i prvih oružanih akcija, do sile koja je plamen borbe za slobodu proširila na sve države regiona, ne samo Turske, već i Sirije, Iraka, Irana… I danas je kurdski nacionalno-oslobodilački pokret stasao u moćnu silu oko koje se otimaju mnogi imperijalisti.

  PR je uvijek podržavala i solidarisala se sa borbom kurdskog naroda. Ta solidarnost je potpuna jer PR polazi od stava da je borba za nacionalno oslobođenje sastavni dio opšte borbe protiv imperijalizma. Istovremeno, PR podržava i sve one sile u kurdskom narodu koje sa sobom nose i klice jednog novog svijeta – svijeta bez kapitalizma, patrijarhata i imperijalističke zavisnosti. Cio napredni revolucionarni pokret je prethodnih godina bio inspirisan započetim revolucionarnim procesom u Rožavi koji je nezaustavljiv.

  Sadašnji nasrtaj turskih imperijalista na Efrim ne može slomiti otpor kurdskog naroda. Naprotiv, samo će ojačati snagu pokreta, posebno onih snaga koje nisu spremne da budu sredstvo u rukama raznih imperijalista.

  Sloboda kurdskom narodu!

  Živjela revolucionarna borba naroda protiv imperijalizma!

Klasna mržnja u nama

  U predvečerje konačnih obračuna na globalnom planu pitamo se gdje su tu ovi “sićušni” na Balkanu. Može se zaključiti da je skoro sve rečeno i proanalizirano – da se skoro ništa nije promijenilo od devedesetih što se tiče nacionalnih projekata malih balkanskih režima, koji sanjaju o nekim teritorijama, novim granicama, i koji i dalje pokušavaju da truju narod nacionalnim mitovima o sveopštoj ugroženosti i borbi za opstanak; o njihovoj spremnosti da se dodvore moćnicima i da sitno profitiraju u tom globalnom sukobu; o njihovoj potpunoj zavisnosti od multinacionalnog kapitala i imperijalista i spremnosti da im ponude sve što se ponuditi da; i nadasve, o spremnosti da pljačkaju taj “sopstveni” narod u koji se tako zdušno zaklinju, spremni da mu “nesebično služe”.

  Gdje je taj narod danas?

Continue Reading

O principima Balkanskog pokreta otpora

  Da bi se jedan pokret razvio, potrebni su ti istorijski uslovi, tj. narasle protivrječnosti jednog društva i potreban je taj revolucionarni subjekat, tj. ljudi koji su spremni da se bore radi razrešjena tih protivrječnosti.

  Balkan sam po sebi je uvijek bio središte tih naraslih protivrječnosti, bilo nacionalnih, klasnih, a nadasve imperijalnih. Da bi se mogli uspješno formirati ciljevi bilo kog političkog subjekta, pokreta, mora se poći od te “trijade” na Balkanu – nerješenih nacionalnih suprotnosti, bremenitih klasnim problemima i borbom imeprijalista za dominacijom. Sve to stoji i danas pred nama, s nekim shvatanjima da se ništa suštinski ne dešava, kao da je nebitno razrušiti i napraviti pomak u toj “trijadi protivrječnosti”.

  Ciljevi pokreta se moraju formulisati iz tih protivrječnosti. Oni moraju sadržati samu esenciju tih protivrječnosti i istovremeno ponuditi i njihovo razrješenje, da bi mase mogle da prepoznaju da su to i njihovi ciljevi, i da ih slijede.

  Koji su ciljevi pokreta koji sublimiše sve te protivrječnosti i nudi razrješenje, nudi novu sintezu i nove društvene odnose?

Continue Reading

Mali režimi trebaju velike gospodare

  Zavadi i podijeli da bi se lakše vladalo je poznata formula svih vlastodržaca, bilo malih ili velikih. Ovi mali diktatori će pokušati zastrašiti, zavaditi, podijeliti ili pokušati potkupiti predstavnike klase kojom vladaju, dok će ovi veliki istom metodom natjerati narode i sve te male režime u besmislene podjele, svađe i krvoproliće, da bi ih lakše pljačkali. To je opštepoznato mjesto. Poznato je to ovdje na Balkanu iz više razloga – jer se tu permanentno ukrštaju interesi velikih sila, što je Balkan mješavina mnoštva naroda, nacija, religija sa stalnim tavorenjem na periferiji imperijalne koncentracije kapitala i što su vladajuće klike režima balkanskih zemalja, zbog svoje objektivno male snage, posebno sklone da ispoljavaju svoj podanički mentalitet. Oni to čine da bi opstali na vlasti i povećali mogućnost svoje pljačkaške kamarile, odnosno, da bi se “upisali u nacionalnu istoriju”.

Continue Reading

Solidarnost sa grupom Yorum

  Pozdrav iz Turske,
  Kao što već znate; posle neuspešnog pokušaja puča 15. jula 2016.; fašistička vlada Stranke pravde i razvoja (AKP) proglasila je vandredno stanje u Turskoj. Odmah po izglasavanju, vlada je povećala aktivnosti u napadima i terorisanju mnogih revolucionara. Naš muzički sastav bio je jedna od meta ovih napada.

  U samo jednoj godini, naš kulturni centar (İdil Kültür Merkezi) bio je četiri puta meta policijske racije. U svakom napadu policija je slamala i razbijala naše instrumente, cepali su notne i akordne sveske, svako ko se tog trenutka našao u prostorijama centra bio je priveden i mučen. Posle racije u novembru 2016. uhapsili su sve naše članove, prikazujući naše zelene majice koje nosimo na sceni, naš mesečni kulturno-umetnički časopis kao i “čekić” kao dokaze zločinačkog udruživanja! Ipak, naši članovi su oslobođeni u martu 2017.

  Međutim, agresija fašističke AKP vlasti nas nije usporila. Vlast je zabranila naš veliki concert u Istanbulu koji je bio zakazan za 23. april 2017. Mi se nismo predavali, održali smo koncerte na krovovima zgrada u četiri predrgađa Istanbula u isto vreme, na dan našeg zabranjenog koncerta.

Continue Reading

Stav PR – Kapitalisti hoće “socijalizam”!

  U ovom opštem haosu nam se sve češće i glasnije od strane svijeta kapitala plasiraju ideje da socijalizam i nije tako loš.

  Da li je ovaj svijet skroz poludio?

  O čemu se u stvari radi?

  Da li je to posljedica činjenice da zemlje koje su bar nominalno još socijalističke postižu najvišu stopu razvoja uz skladne društvene odnose? Da li je to posljedica da u vladama kapitalističkih zemalja sjede ljudi koji su nekad bili inficirani ljevičarskim idejama? Ili je to samo posljedica istorijske nužnosti smjene sistema prošlosti i ulaska u novu epohu socijalizma?

  Sva ova pitanja-odgovori su samo jedan djelić suštinskog odgovora u ponašanju kapitalističke bande.

Continue Reading

Nove okupacije i borci za slobodu

  Militarizacija i okupacija Evrope od strane SAD se nastavlja nesmanjenom žestinom. Vojni budžet Evrope se višestruko uvećava. SAD i NATO gomilaju trupe i opremu na granici sa Rusijom. Malograđanska Evropa je uplašena od Rusije, a sve više i od SAD. Zato malograđni sve više podržavaju fašističke ideje i fašiste po Evropi koji preuzimaju vlast, željni da naprave „istorijski revanš“. Rusija se dodatno militarizuje i naoružava. I sve zemlje užurbano kupuju oružje i opremu, uglavnom od SAD i Rusije. Tako ove dvije vojno najmoćnije imperijalističke sile u krizi zarađuju ogromne profite, dok Kina i ostali imperijalisti takođe žele da uđu u taj krug vojne profiterne. Kroji se neka nova mapa imperijalne podjele svijeta, a što znači da opadanje moći najmoćnije imperije, u ovom slučaju SAD, neće proći bez mora krvi i ratova. To potvrđuju i svakodnevne nove tačke sukoba koje prijete opštim svjetskim ratom.

Continue Reading