Štampaj Štampaj

Krvave košulje njima!

  Protesti u Srbiji protiv aktuelne vlasti, bez obzira pod kakvim se sloganom vodili, u suštini su i dio opštih protesta koji tutnje Evropom. To su izrazi malograđanštine  što im se ruši stvarni i zamišljeni svijet. To je plač evropskog malogrđanina što mu pred očima nestaje njegov dosadašnji privilegovani svijet u odnosu na taj “necivilizovani ostatak”. To je plač balkanskog malograđanina što mu pred očima izmiče obećani svijet “dolazeće Evrope”.

  Balkanske osiromašene mase se naglo suočavaju sa rušenjem tog obećanog svijeta i većina želi da pobjegne sa tih prostora u tu “obećanu Evropu“, nadajući se da je to ipak jedini put spasa. I taj trend je trenutno nezaustavljiv, sve dok ne dođe do još većih potresa u samoj Evropi, a „limeni doboš” se već čuje u pozadini.

  Paralelno na Balkanu se vodi sve žešća borba između kapitalističkih klika. To je prije svega borba između imperijalista kroz borbu multinacionalnog kapitala za kolonizaciju, prostor i oplodnju kapitala, i to je borba domaće buržoazije, tj. da jačanjem diktature kapitala kroz trijadu – kapitallisti, političari i mafijaši sačuvaju sebi uslove za dalje bogaćanje i mrvice od tog globalnog pljačkaškog kolača.

  Upravo na ovom nastojanju te “domaće trijade” za još jačom diktaturom, tj. pljačkom i sluganskim odnosom spram imperijalista, javljaju se potrebe tih malograđanskih slojeva i predstavnika dijela tog kapitala da se oni izbore za svoje „mesto pod suncem“. Pri tom morališući nad svim nepravdama postojećeg režima i nudeći se kao još revnosnije sluga imperijalistima. I to je suština sadašnjih protesta u Beogradu.

  Na tom fonu su se svakako okupili ti malogrđanski slojevi koji uvek čekaju svoju priliku da se priključe “pobedničkom timu”, a koji ih može voditi ostvarenju njihovih sitnih interesa i snova.

  Na tom fonu su privučeni i dijelovi studentske omladine koja je uvijek spremna da izađe na bilo koji oblik protesta koji je protiv sistema.

  Na tom fonu je i već uznegovana desničarska, profašistička omladina (režimska i opoziciona) koja čeka priliku da se osveti vlastima oko „izdaje Kosova“, odnosno u slučaju “odmetanja” od Rusije.

  Tu su i vječite reformističke ljevičarske grupe, koje su u suštini eksponenti zapadnog imperijalizma s pokličima obećanih revolucija, a koje bi se nekako same od sebe ostvarivale.

  Na tim protestima nema odavno parcijalizovanog, uplašenog i ucijenjenog radništava, koji ne smije da pođe u orgnizovanije bitke u okviru svojih fabričkih hala, niti prepoznaje svoje klasne ciljeve u sadašnjim protestima da bi im se pridružilo.

  Na tim protestima nema preostalog sitnog seljaštva koji je davno otjerano sa zemlje krupnim “latifundistima”, niti “srednjaka” koji se bezuspešno pokušava suprostaviti nasrtajima na obezvređivanje njihovih proizvoda od strane države. Za jedne i drugo je to neki “gradski” protest. I jedni i drugi su svoj bunt spremni iskazati na prilazima svojih sela i okolnim putevima. Da bi branili svoje “seljačko” – rudna blaga, vode, prirodu, svoje proizvode. Šta će oni u taj grad ako to nije istinska buna?

  Zato ovaj šaroliki vikendaški karavan je više za uveseljavanje da bi se nešto dešavalo na političkoj sceni, nego što on može samostalno dovesti do nekih krupnijih promena. No, on i takav može uvijek poslužiti kao povod imperijalistima za veće obračune. Odluku o tome, da li će Srbija i ostale balkanske zemlje biti još ostavljene da se guše u sopstvenom glibu ili će biti bačena šibica da zapali region, nije u rukama sadašnjih protestanata, ma gde se oni okupljali na „brdovitom Balkanu“.

  Vreme za „regionalnu stabilnost“ je već isteklo, i samo se čeka prilika da i Balkan postane izraz tih radikalnijih svjetskih sukoba.

  Protest “Stop kravavim košuljama” ili malo tvrđe – “Stop krvavim radničkim košuljama”, će biti obećavajući kada se stvori sila čiji je osnovni cilj borba za oslobođenje od imperijalizma i rušenje diktature kapitala. A za to treba ta klasna mržnja koja dolazi prije svega iz stomaka i koja će za početak napisati na svojim transparentima – Krvave košulje njima!

  A taj slogan ne treba više posebno obrazlagati, a još ga manje ikome pravdati.

  Balkanskim pokretom otpora!