AGITPROP – april 2017

  Partija rada pozdravlja početak protesta i izlazak nezadovoljnih građana na ulice Srbije.

  PR će učestvovati u svim protestima koji imaju za cilj jačanje klasne svesti obespravljenih masa, bez obzira na idejnu šarolikost, pa i konfuziju kojom obiluju sami protesti.

  PR neće ići ni putem onih snaga koje borbu protiv kapitalističkog sistema vide u stihijskim akcijama koje nemaju suštinski cilj da se organizovanom borbom dođe do rušenja kapitalističkog sistema, već su izraz individualnog protesta, bunta, „načina življenja“, a u pojedinim slučajevima i izraz manipulacije nezadovoljstvom masa.

  Jačanjem klasne svesti obespravljenih masa stvaraju se uslovi da se te iste mase pripreme za više oblike klasne borbe s ciljem rušenja kapitalističkog sistema. Dužnost PR i svih revolucionarnih grupa je da svojim primerom, odnosno konkretnom borbom u neposrednoj praksi, a ne samo na rečima, doprinose jačanju klasne svesti obespravljenih masa.

  PR je zadovoljna što se njen slogan – Glasaj na ulici, počinje ostvarivati u samoj praksi.

« 1 of 7 »

Sirotinja uzvraća udarac

  Kada se mnogima činilo da je svijet kapitala za dugo odnio pobjedu nad radništvom, obespravljenim masama i svekolikom sirotinjom; kada se svima nametnutom propagandom smiješila “evropska perspektiva”, odjednom je sve krenulo u nekom drugom pravcu i sve se počelo izokretati. Prvo se mislilo da je to samo trenutni izraz prolazne krize kapitala, a onda je počela zabrinutost, pa strah,  panika i spasavaj šta se spasiti može. Pri tome ne pitajući za cijenu i gazeći preko proklamovanih “prava i sloboda” i fašiziranjem društva u raznim oblicima. Ustvari se nije ništa posebno ni desilo niti se dešava, nego su samo istorijske zakonitosti razvoja kapitalizma progovorile punom mjerom i tu nema nikakve mistifikacije. Imaćemo fašizam, imaćemo produbljivanje političke krize, imaćemo propadanje preduzeća, privrednih grana, banaka, bespoštedne borbe za tržište, ratove – regionalne i svjetske i imaćemo ponovo na djelu “zaboravljenu” klasnu borbu sa svim poznatim i pratećim oblicima, uz pojedine dodatke koje toj borbi omogućava savramena tehnologija.

Nastavi čitanje

Dobro je!

  "Na početku rata smo gubili protiv Njemaca, protiv ustaša, protiv domobrana, protiv Talijana, protiv četnika, protiv svih mogućih formacija. Nijesmo bili prekaljeni. Kada smo se prekalili, ovi naši čobani, polupismeni i nepismeni, tukli su ih kao stoku.“
  – Vlado Dapčević

  Uspon svakog revolucionarnog pokreta praćen je decenijskom borbom da taj pokret uhvati korene, da izdrži najsurovije udare režima i ne poklekne. Onog trenutka kada se pokret, ma koliko veliki bio, poveže sa masama, neminovno će akumulirati takvu snagu da ga je skoro više nemoguće poraziti. Njegove bitke tada nisu više samo izraz brojčanog odnosa snage, materijalnih i vojnih mogućnosti, nego prvenstveno zavise od uspostavljenog odnosa pokreta i masa, odnosno koliko je pokret izraz stvarnih klasnih težnji tih masa.

  Bijeda ljevice na evropskom tlu u drugoj polovini XX vijeka je bila posljedica potpune njene idejne kapitulacije pred klasnim protivnikom, višedecenijskog potkupljivanja kojima je bila izložena radnička klasa Evrope i privilegovanog položaja u odnosu na proletere ostalih zemalja. No, taj period je za nama i to je dobro za neko novo buđenje revolucionarnog pokreta i na prostoru Evrope.

Nastavi čitanje

Slobodarske snage žena: Cempre je pala, proleće se bliži

  Borkinja Slobodarskih snaga žena, Cempre Heval (Eylem Ataş) BÖG/KÖG, ovekovečena je u borbi na prvoj liniji fronta za vreme napada na Manbij protiv bandi ISIS-a 27. juna 2016. godine.

  Eylem Ataş, koja se borila ruku pod ruku na frontu kod Siluka zajedno sa Internacionalnim slobodarskim bataljonom, u napadu na Tishrin i mnogim drugim vojnim operacijama, borila se da zaštiti svoje saborce u Rožavi, kao deo Slobodarskih snaga žena.

  Kao žena koja se još od detinjstva borila sa fašistima u školi i na ulicama Adana u Turskoj gde je rođena i gde je odrasla, nikada se nije uzdržavala od onogo što je smatrala da treba da učini. Kao avangardna žena u Turskoj učestvovala je u borbi protiv patrijarhata, fašizma i centara moći kapitala, Cemre percipira noseći svoju borbu izvan granice koje su nacrtane od strane buržoaske države kao savesnu, humanu i revolucionarnu dužnost.

Nastavi čitanje

Nemoć ili bijeda ljevice

  Pod ljevicom se uglavnom podrazumijevaju ona opredeljenja koja u prvi plan stavljaju socijalnu pravdu i borbu za društvo bez eksploatacije ispred svih drugih ciljeva. Ovdje se nećemo baviti onim shvatanjima koja dolaze iz propagandista kapitalističkog svijeta, a koji pokušavaju osporiti podjelu na ljevicu i desnicu kao prevaziđenu podjele. Naš stav je upravo suprotan, da nikada do sad na globalnom nivou nije bila već podjela i suprotnost onih koji se borbe za socijalnu pravdu, slobodu, ravnopravnost i onih koji kopaju rovove među ljudima i pokušavaju da uspostave još žešći sistem eksploatacije i ropstva, gdje će ljudski život predstavaljsti sve manje i manje išta, bolje reći ništa.

Nastavi čitanje

Stav PR – Srbija u raljama imperijalista

  Tenzije koje  se dižu oko predstojećih predsedničkih izbora u Srbiji su samo znak koliko je i ova balkanska zemlja u zavisnosti od imperijalnih sukobljavanja, i da ne govorimo o marionetskom statusu njihovih režima. Ovi izbori kao prethodni u Makedoniji, Crnoj Gori, Rumuniji, Kosovu, Bugarskoj…, govore nam da su sve balkanske zemlje stavljene u kolonijalni položaj, ali i da pokušavaju na razne načine, pre svega sluganstvom, da sačuvaju svoje male nacionalne interese.

  Marionetski režimi su razapeti između služenja imperijalistima, udovoljavanju njihovim sve većim prohtevima i potreba vladajuće klike da omogući sebi deo kolača u opštoj pljački obespravljenih masa, odnosno da se održe što duže na vlasti.

Nastavi čitanje

Stav PR – Protiv militarizacije i rata! Za mir na Balkanu!

  Skoro da ne postoji na zemaljskoj kugli mjesto koje globalni predatori nisu označili kao mogućnost da podstaknu nove ratove. Da još više ubrzaju zamajac vojno-industrijskih kompleksa koji se više ne mogu zaustaviti, i koji donosi ogromne profite, pokušavajući spasiti same sisteme da se ne raspadnu pod teretom svojih protivrječnosti, ukoliko je nadnacionalnom kapitalu danas u interesu da spašava bilo koji postojeći imperijalni sistem.

  Posle kratkotrajnog zatišja, Balkanom ponovo počinju da se čuju ratni bubnjevi. Istina, za sada ne tako glasno, prije svega jer je on samo inicijalna kapisla za sukobe velikih moćnika, a za njih još nije donesena odluka. Ratni bubnjevi su tiši, jer balkanske mase, pa čak ni same vladajuće klike, za razliku kako je to bilo devedesetih na prostoru biše Jugoslavije, sada ne žele ratove. Ali, ko njih pita. Za sada su balkanski režimi primorani, što milom što silom, da kupuju oružje, dodatno se militarizuju, uvode vojne rokove, oblače nevoljne civile u neke nove uniforme i izvode vojne vježbe kao pomoćno sredstvo, bolje reći buduće topovsko meso glavnim protagonistima rata.

Nastavi čitanje

Rezolucija ICOR-a filipinskom narodu, pregovaračkoj komisiji NDFP-a i Duterteovoj vladi.

  Za nastavak i uspeh mirovnih pregovora!

  Za slobodu svih političkih zatvorenika na Filipinima!

  Solidarnost sa borbom naroda Filipina za slobodu!

  Poslednjih 50 godina filipinski narod se organizirano bori za oslobođenje od imperijalizma. Nakon što je izabran, filipinski predsednik Duterte izjavio je da će osloboditi sve političke zatvorenike. Postavio je četiri predstavnika narodnih organizacija kao članove Vladinog kabineta, obećao je socijalne reforme i odgovarao na zahteve Narodnog demokratskog fronta Filipina (National Democratic Front of the Philippines) kako bi nastavili mirovni pregovori.

  Duterte je oslobodio neke prominentne političke zatvorenike – što je veliki uspeh! Ali, 400 progresivnih i revolucionarnih zatvorenika su i dalje u
pritvoru. Neki od njih i decenijama, sa raznim optužbama, a mnogi od njih su stari i bolesni.

  Zahtevamo od predsednika Dutertea: Nastavak mirovnih razgovora na demokratskim osnovama! Oslobađanje svih političkih zatvorenika! Da se ozbiljno razmotre zahtevi za agrarnom reformom, kao i ekonomske, društvene i ekološke reforme u interesu filipinske radničke klase i naroda!

Takođe zahtevamo zaustavljanje plana “Oplan Bayanihan”, koji je rezultovao brojnih kršenjima ljudskih prava i zaustavljanje implementacije plana “Oplan
Kapayapaan”, koji je trebalo da bude nastavak plana “Oplan Bayanihan”.

Sebe obavezujemo: da intenziviramo međunarodnu solidarnost sa borbom za oslobođenje Filipinina! Borba filipinskog naroda za nacionalno oslobođenje i socijalne reforme, kao deo borbe naroda sveta za slobodu, je bila i ostala odlučujuća sila progresivnih promena.

Živela internacionalna solidarnost!

19. januar 2017. godine.

http://www.icor.info/2017/resolution-of-the-icor-to-the-filipino-people-the-duterte-government-and-to-the-negotiating-commission-of-the-ndfp

Malograđanska internacionala i moderni fašizam

  Može se reći da je najveća istorijska nepravda u proteklim decenijama na prostorima bivše Jugoslavije to što nije bilo sile koja bi sprovela pravednu odmazdu nad vrhom malograđanskih slojeva i intelektualne elite. Nad tim slojevima koji su i danas prisutni, šepure se, ne kaju se i ne fali im dlaka sa glave. Njima, koji su raspirivali međunacionalnu mržnju i osmišljavali sve te masovne zločine i stradanja naroda. I, ako se vodimo etičkim načelima, to je najveći poraz i sramota za sve ono misleće i humanističko u tim narodima.

  Nakon završetka ratova i potpune restauracije kapitalizma, činilo se da je malograđanskim slojevima otvoren prostor za ostvarenje napretka na društvenoj ljestvici ekonomske i političke moći i približavanje kapitalističkoj klasi kroz projekat neoliberalne EU. Otuda i ogromna podrška ovih slojeva proklamovanom neoliberalnom konceptu i neposrednom angažovanju u političkim partijama. Time se dešava i taj privremeni ideološki preokret malograđanskih slojeva od nacionalizma ka neoliberalizmu, distancirajuci se od “kulturno zaostale, inferiorne i primitivne nacionalisitičke mase”.

Nastavi čitanje

Narodnim ratom protiv rata

narodnim-ratom-01  Davno je spoznato da je rat samo produženo sredstvo politike. Kada politika, bolje reći pljačka sopstvenog naroda ili kolonija po svijetu zapadne u krizu, kad nije više moguća enormna oplodnja kaptala, i kad se mora razriješiti sve na boljnom polju. Kome sve pripada ta pljačka? I kome pripada to „naše“? Čija postaju naša polja, rude, rijeke, fabrike, životi, budućnost…? No, svakome ratu prethodi dugi niz „dešavanja“ puni lažnog optimizma, lažnih projekata, uljuljkivanja naroda, tupljenja klasnog oprora, masovne manipulacije, mitomanije, duhovne pustoši, gubljenje osjećaja za ljudske vrijednosti, fašizacija društva i, nadasve, sve većeg socijalnog propadanja i beznađa – širenja poslednjeg raspoloženja…

Nastavi čitanje