Jačati klasnu mržnju!

  Slabost revolucionarne ljevice na prostorima Evrope je evidentna već  nekoliko decenija. Uzroci tom stanju su mnogobrojni, ali među svima bismo mogli izdvojiti dvije tendencije koje su pogubno uticale ne njen razvoj  –  prije svega prodor revizionizma u  ljevici  Istočne Evrope i njenog odricanja od osnovnih teorijskih postavki,  i dominacija reformizma na ljevici u Zapadnoj Evropi, koja je uvjetovana stabilnošću kapitalizma u tom periodu i malograđanizacijom proleterskih slojeva, i koji su mogli da žive na višem stupnju u odnosu na ostali svjetski proletarijat. Generlano se može reći da je ljevica Evrope u proteklim decenijama se svela na privezak kapitala.

U sadašnjoj situaciji krize kapitalizma u Evropi stanje masa koriste desničarske i fašističke organizacije koji mobilišu te mase na nacionalnim programima otpora neoliberalnoj diktaturi i centrima svjetske moći. I mase, posebno osiromašeni malograđanski slojevi i lumpenrpoletarijat, koji su se našli na udaru te globalne krize kapitalizma, spremne su da slijede te programe. To se podstiče i od svih režima evropskih država, jer tako učvršćuju svoju vlast i privremeno guše svaki ozbiljniji klasni otpor.

No, situacija se počela mijenjati i na samoj ljevici Evrope. To je, prije svega, posljedica krize koja potresa Evropu i  ekonomskog i političkog udara  na nju od većih imperijalista.  To je i posljedica slabosti samog sistema da drži pod kontrolom i u “savršenom redu” eksploatisane mase, što otvara prostor za njihovo djelovanje. To je i prisutnost revolucionarnog elementa koga su u takvu ljevicu unijeli pripadnici organizacija koje su dolazile iz drugih dijelova svijeta i gdje je ta borba na višem stupnju. Taj revolucionarni elmenat  u bukvalnom smislu su  proleteri bez otadžbine, koji nemaju šta izgubiti , i njihova klasna mržnja je mnogo jača. Tu je svakako  i svijest u dijelu  ljevice da su njihove revizionističke i reformističke pozicije  doživjele bankrot  i dovele ih u slijepu ulicu u služenju samom kapitalu. No, osnovni uzrok, koji ponovo počinje mobilisati ljevicu, prije svega je činjenica da se položaj eksploatisanih masa pogoršava kao što se i njihov broj svakodnevno uvećava.

Kakva je situacija na Balkanu?

Continue Reading

Po vrhovima sindikata govnavom motkom!

  Sve je već rečeno o radništvu na ovim prostorima – da se ono nije nikada formiralo kao proletarijat sposobno da odlučno brani svoje klasne interese, da je dozvolilo da im se prvo partijsko-birokratska vrhuška nametne u drugoj polovini dvadesetog vijeka, a onda da im ti isti „partijaši“, umjesto priča o socijalizmu i boljem društvu, nametnu nacionalizam, mržnju, rat, zločine i još veću bijedu; da su im isti ti partijaši i novopečeni kapitalisti oteli fabrike, koje su bar formalno bile njihove i istjerali ih na ulice ili stavile u ponižavajući ropski položaj. Potpuno razbijena, dezorjentisana i samo sa segmentima klasne svijesti ispoljenim u pojedniim situacijama, neorganizovano i stihijski, ta radnička klasa više ne predstavlja skoro nikakvu trenutnu prijetnju za postojeće režime. Čak se niko i ne osvrće na njihove pojedinačne proteste. Ako se i dese, mafija na vlasti pozove korumpirane vrhove sindikata, malo se puste neka obećanja ili priprijeti silom. U privatnim fabrikama multinacionale, i u uslovima strahovite diktature, radnici ni ne pomišljaju da imaju pravo da pruže bilo kakav oblik otpora, čak ni u odbranu ljudskosti a ne radničkih prava.

Continue Reading

Partija rada i 1. Maj

03  Nakon raspada Jugoslavije i ratova, 1. maj se nije obeležavao. Kasnije je nastavljeno po izletištima to malograđansko praznovanje. Borbeni praznik radničke klase davno je izgubio tu svoju osobinu na ovim prostorima.

  PR je prva organizacija koja je na beogradskim ulicama 2000-i nekih počela da obnavlja neke naznake borbenog duha tog praznika. PR je nekoliko godina sama ispred uništenih fabrika u Rakovici, ispred Vlade, spomenika Dimitriju Tucoviću manifestovala sa crvenim zatavama. Parolama i govorima je pokušavala bar malo da utiče na svest obespravljenih masa da počnu izlaziti na ulice, na proteste. Tih godina su i ostale levičarske grupe počele da manifestuju po beogradskim ulicama.

Continue Reading

Zovu nas ulice!

may_day_2013_43  Danas se u uslovima diktature kapitala dešavaju fenomeni koji na jedan novi način oslikavaju klasne sukobe, a koji su posledica globalnog pohoda kapitala s ciljem porobljavanja naroda svijeta, ujedno sa zatiranjem dosadašnjih građanskih prava, potpunim razbijanjem i minimiziranjem prava radničke klase i davanjem sve većeg prostora novim oblicima fašizma. Paralelno sa ovim pohodom modernih konkviskadora, dešavaju se i fenomeni novih oblika klasnog otpora čije poprište se sve više izmešta iz krugova tvornica na trgove i ulice gradova, kao i kroz radikalnije oblike i direktan oružani otpor u vidu gerilskih pokreta. Radničkoj klasi u tvornicama su stavljeni mnogo čvršći okovi, i ona je u suštini pretvorena u moderne robove, tako da je njen oblik klasnog otpora umnogome ograničen, odnosno zahtjeva mnogo veći stepen krize i dezintegracije kapitala, da bi dobio na zamahu i pokazao svu svoju snagu.

Continue Reading

1. maj koji to nije

01maj2015-01  Ove godine sindikalni pokret u Srbiji, BiH i ostalim „bivšim“ je dostigao samo dno u zastupanju interesa radničke klase i njene borbe.

  Pored opšte razdijeljenosti sindikalnog pokreta, kupljenosti vrhova sindikata od strane režima i predstavnika krupnog kapitala, sindikati su otišli i korak dalje u svojoj nemoći. Oni se čak i ne trude da okupe radnike na svoje „proteste“.

  Stvarna nemoć da se okupi ozbiljniji broj radnika za 1. maj i povede „radnička borba“ govori o tome koliko su postojeći sindikati izgubili uticaj u masama, kao i da radnici u njima više ne prepoznaju zaštitnike njihovih opštih, a ni pojedinačnih interesa. Ova sindikalna rukovodstva nisu više u stanju nikog da predstavljaju osim sami sebe. Ona su davno zaslužila da im radnička klasa, ne samo „okrene leđa“, već i da se obračuna sa njima.

« 1 of 2 »

Continue Reading

U susret otporu!

prvimaj2015-07  Partija rada poziva na aktivniji otpor diktaturi kapitala i daljem porobljavanju balkanskih naroda od strane velikih sila i krupnog finansijskog kapitala.
Osiromašene i ponižene mase po balkanskim zemljama nemaju više šta da izgube. Otpor masa raste raznim povodima, ali raste i diktatura i represivna sila klasnog protivnika.

  Jačanje otpora podrazumijeva svakodnevne aktivnosti u raznim oblicima i na raznim mjestima. Time jača svijest u samim masama da se mora pružiti aktivni otpor diktaturi kapitala, te protivnik time gubi sposobnost da gasi hiljade malih požara.
Odbranimo 1. maj od ponovnih pokušaja oduzimanja njegove klasne suštine, kao borbenog radničkog praznika i praznika svih obespravljenih i nezadovoljnih. 

  Pokažimo 1. maja da postoji otpor u masama. Time branimo svoje ljudsko dostojanstvo i time povećavamo mogućnost da srušimo diktaturu kapitala.
Naše zastave nisu nacionalne, niti vjerske, već klasne. To su zastave svih obespravljenih. To su zastave internacionalizma, jer mi smo – mi smo proleteri!

Srušiti diktaturu kapitala !
Blakanskim pokretom otpora!

1. maj!

  Borba narodnih masa protiv diktature kapitala uzima sve više maha, ali se pojacava i represija od strane režima i njegova spremnost da se kapitalizam brani svim sredstvima.

  Ovogodišnji prvomajski protesti radnika pokazuju da su nezadovoljne mase u svijetu duboko svjesne svoje klasne pozicije. Medutim, moc imperijalizma i diktature kapitala omogucuje im da i dalje spovode diktaturu, izazivaju nove ratove i sukobe medu narodima. To je u stvari i uslov opstanka kapitalizma – zavodenje još žešce diktature i izazivanje i vodjenje ratova.

  Situacija se mijenja i na prostoru bivše Jugoslavije. Istaknute prvomajske parole u Beogradu: Ne šetnja – Bosna, Bosna!, Jedino revolucijom!, Generalni štrajk!, Ne evolucija – revolucija!; ili u Tuzli: Srušiti diktaturu kapitala!, Smrt kapitalizmu- sloboda narodu!, imaju za svrhu podizanje borbenog duha kod obespravljenih masa. Ujedno su ove parole u službi ocuvanja mira medu narodima.

  Uvjerenja da se u borbi protiv diktature kapitala moraju koristiti sva sredstva treba u potpunosti da ovlada masama s ciljem istorijskog poraza kapitalizma. Gledano iz osnovne ljudske i klasne potrebe – svjetski imperijalizam je postao ne samo stalni izvor brutalne eksploatacije, represije i ratova, vec i prijetnja po opstanak covjecanstva.

Continue Reading

1. maj

nasa_deca   Sve je o Prvom maju napisano i sve se zna. Samo su razne interpretacije u raznim istorijskim okolnostima. Nastao kao dan prkosa i čuvanja uspomene na prvu pobunu radnika koji su to platili svojim životima, postao je simbol radničkog otpora i borbe za radnička prava. I svuda su ga u svetu proslavljali i obeležavali oni koji su se borili za bolji svet – svet bez kapitalizma.

« 4 of 4 »

Continue Reading

1. maj 2010 – Borba tek počinje!

bil-maj10-01  Izostanak radnika sa prvomajskih protesta pokazuje da oni ne veruju u sadašnja sindikalna vodjstva. Time je postojeći sindikalni pokret u Srbiji definitivno doživeo poraz. Sindikalni pokret se u buduće mora graditi na drugim idejnim i organizacionim osnovama, ili će od sindikalizma ostati samo kupljena šačica državnih poslušnika koji će fingirati nekakvu sindikalnu borbu.

  Posle vernog služenja Miloševićevom režimu Savez samostalnih sindikata Srbije je kupljen i od strane Tadićevog režima. Sindikat Nezavisnost, koji je svih ovih godina otvoreno propagirao neoliberalnu diktaturu i time gubio uticaj među radništvom, doživeo je kolaps. Ostali manji sindikatii niti imaju članstvo za ozbiljniju sindikalnu borbu, niti zastupaju stavove koji bi mogli da pridobiju masovnije članstvo.

  Režim je, zbog slabosti sindikata da kontroliše sve veće socijalno nezadovoljstvo, počeo formirati i partije, poput partije Rasima  Ljajića, koje će svojim sitnim akcijama u stvari tupiti oštricu radničke borbe i radničkog samoorganizoavanja, a koji su tokom prošle godine u Srbiji dostigli zavidan nivo. No očito je, i pored medijske podrške, ovaj projekat režima doživljava poraz, jer je kriza suviše duboka da bi ovi pioni istorijskih procesa mogli da ozbiljnije utiču na kretanja nezadovoljnih masa.  

  U sadašnjim uslovima režimu uspeva  izolovanjem radničkih protesta da otkloni mogućnosti okupljanja na desetine hiljada radnika i nezaposlenih na jednom mestu. To  je režimu uspelo i tokom prvomajskih protesta.

  No i radnici su s pravom ostali kućama. Oni od ovakvih sidnikata ne mogu očekivati ništa dobro. Radnici se trenutno više uzdaju u ostvarivanju svojih interesa pojedinačnim štrajkovima i blokadama puteva i fabrika,  nego da  veruju plaćenim i sterilnim  sindikalnim liderima koji su spremni, bez ikakvog dostojanstva, kao psi, da se zadovolje mrvicama sa stola koje im dodeli sprega krupnih kapitalista i političara.

bil-maj10-02

  Režimi na prostoru bivše Jugoslavije  su 1. maja ostvarili pirovu pobedu. No proces sve žešče klasne borbe je u toku, a vladajuče klike imaju sve manju  podršku u masama.

  Malobrojne grupe revolucionarne levice su svojim protestima ukazivale kako treba  obeležavati 1. maj – borbeni praznik radničke klase.

1. maj 2008

ANTIKAPITALISTICKE RADNIČKE DEMONSTRACIJE U BEOGRADU – RADNICI PROTIV POLITIČARA!

prvi-maj-2008   U Srbiji caruju pljačka, korupcija i bahatost vladajuće klase prema najširim slojevima društva. Osionost pljačkaške klike prema slabima i sluganstvo prema moćnima sve više podseća na običaje srednjovekovne feudalne gospode i na njihove zulume. 
   Ne obazirući se na sve teži polažaj većine stanovništva, ova pljačkaška klika, raspoređena po raznim partijama, započela je još jednu izbornu trku kako bi sebi osigurala produžetak vladavine nad ugnjetenim narodom.
   Pokažimo da nećemo takvu Srbiju. Pokažimo da ne želimo više one kojima su puna usta „Srbije“ i „srpstva“ , a znamo da su to lažne patriote, koje samo nastavljaju politiku bede i beznađa. Pokažimo da ne želimo više one kojima su puna usta „Evrope“ i „evropejstva“, a znamo da su to lažni stručnjaci, koji samo nastavljaju s politikom dužničkog ropstva i izrabljivanja.
   Stvarajmo drugačiju Srbiju – zajednicu slobodnih i ravnoprvnih ljudi, u kojoj će ekonomska ravnopravnost biti osnov svake druge ravnopravnosti.

   NE njihovim izborima!

   DA radničkim štrajkovima, protestima i demonstracijama!

   Izađimo 1. maja na naše radničke demonstracije!

   Aktivisti i aktivistkinje Partije rada organizovano su učestvovali u prvomajskom protestu nekoliko hiljada radnika i radnica, koji je održan u Beogradu. Partija rada je lecima koji su deljeni na skupu podsetila radništvo, nezaposlene, penzionere, omladinu i ostale "gubitnike tranzicije" da nema socijalnog dijaloga s kapitalistima i njihovim političarima, i da treba rušiti kapitalizam, kao sistem nepravde i eksploatacije. Pripadnici Partije rada su na protestu ovu poruku osnažili isticanjem parola "Protiv diktature kapitala" i "Jedino revolucijom". Partija rada je podržala okupljene radnike i radnice koji su glasno negodovali zbog pokušaja predsednika Srbije i lidera Demokratske stranke Borisa Tadića, ministra za rad i socijalnu politiku Rasima Ljajića i rukovodilaca Socijalističke partije Srbije da svojim pojavljivanjem instrumentalizuju prvomajski skup. Ovim protestom je jasno poručeno da je Prvi maj simbol radničke borbe, i da će radništvo sve organizovanije ustajati protiv poretka laži, pljačke i beznađa.

pr-1maj2008-01   pr-1maj2008-02   pr-1maj2008-04   pr-1maj2008-06