Bili smo i bićemo!

  Partija rada je organizacija obespravljenih, onih koji hoće da se bore protiv diktature kapitala i imperijalizma.
  Bili smo odlučno za mir i protiv rata među jugoslovenskim narodima. Jasno smo ustali protiv nacionalizma, posebno velikosrpskih nacionalista koji su bili glavni pokretači i akteri rata na jugoslovenskom prostoru, a njih smo posebno označili jer su bili najjača sila – vojno, materijalno i brojčano i što je JNA stala na njihovu stranu.
  Bili smo za pravedni odbrambeni rat hrvatskog naroda od agresije.
  Posebno smo bili za odbranu cjelovite BiH i nasrtaja velikosrpskih i velikohrvatskih nacionalista da je komadaju – “Bosna se dijeliti neće, jer se dijeliti ne može”.
  Bili smo za povratak svih izbjeglica u svoje domove u Hrvatsku, BiH, Kosovo i Srbiju i osuđivali politiku tzv. etničkog čišćenja.
  Svim srcem smo bili za pravednu borbu albanskog naroda na Kosovu da se oslobodi čizme Beograda.
  Bili smo čak, u krajnjoj mjeri, i za intervenciju najvećih terorista na svijetu NATO snaga, da bi se zaustvaio rat i pogrom na Kosovu, jer jugoslovenski narodi nisu stvorili silu koja bi sama mogla uspostaviti mir i zaustaviti taj niz neprekidnih ratova i stradanja.
  Bili smo za i aktivno učestvovali u petooktobarskom rušenju režima u Srbiji.
  Bili smo aktivni u borbi za samostalnost  Crne Gore.
  Kada su ratovi završeni, naš cilj su postale te obespravljene mase koje su, još pod mamurlukom od nacionalizma, nevješto pokušavale da se suprotstave nadolazećoj diktaturi kapitala i neokolonijalne zavisnosti od imperijalista.

 

Nastavi čitanje

Nove okupacije i borci za slobodu

  Militarizacija i okupacija Evrope od strane SAD se nastavlja nesmanjenom žestinom. Vojni budžet Evrope se višestruko uvećava. SAD i NATO gomilaju trupe i opremu na granici sa Rusijom. Malograđanska Evropa je uplašena od Rusije, a sve više i od SAD. Zato malograđni sve više podržavaju fašističke ideje i fašiste po Evropi koji preuzimaju vlast, željni da naprave „istorijski revanš“. Rusija se dodatno militarizuje i naoružava. I sve zemlje užurbano kupuju oružje i opremu, uglavnom od SAD i Rusije. Tako ove dvije vojno najmoćnije imperijalističke sile u krizi zarađuju ogromne profite, dok Kina i ostali imperijalisti takođe žele da uđu u taj krug vojne profiterne. Kroji se neka nova mapa imperijalne podjele svijeta, a što znači da opadanje moći najmoćnije imperije, u ovom slučaju SAD, neće proći bez mora krvi i ratova. To potvrđuju i svakodnevne nove tačke sukoba koje prijete opštim svjetskim ratom.

Nastavi čitanje

O psima na lancu klasnog neprijatelja

  Kada se osvrnemo vijek ipo unazad u vezi revolucionarnog ljevičarskog pokreta, vidimo da je tu bilo nevjerovatnih uspona i padova, kako u teoriji i u samoj praksi. Kratak hronološki pregled nam otkriva zanimljve periode.

  Svakako je period stvaranja idejne osnove revolucionarnog pokreta, posebno sa “Komunističkim manifestom“ i kasnijim djelima klasika marksizma, bio kamen temeljac koji je bio superioran u odnosu na sva tadašnja shvatanja u pokretu, posebno anarhističkim tendencijama koje su se do danas pokazale kao nešto što ne može, izuzev pozitivnog suprotstavljanja kapitalizmu, da izgradi neku novu afirmaciju u konkretnom istorijskom odnosu klasnih snaga. Međutim, superiornost marksističke ideje i pokušaj njenog ostvarenja u samoj praksi, odnosno njene negacije i prevazilaženja, nailazio je na razne odgovore, sukobe, često sa tragičnim posljedicama.

Nastavi čitanje

Nemoć ili bijeda ljevice

  Pod ljevicom se uglavnom podrazumijevaju ona opredeljenja koja u prvi plan stavljaju socijalnu pravdu i borbu za društvo bez eksploatacije ispred svih drugih ciljeva. Ovdje se nećemo baviti onim shvatanjima koja dolaze iz propagandista kapitalističkog svijeta, a koji pokušavaju osporiti podjelu na ljevicu i desnicu kao prevaziđenu podjele. Naš stav je upravo suprotan, da nikada do sad na globalnom nivou nije bila već podjela i suprotnost onih koji se borbe za socijalnu pravdu, slobodu, ravnopravnost i onih koji kopaju rovove među ljudima i pokušavaju da uspostave još žešći sistem eksploatacije i ropstva, gdje će ljudski život predstavaljsti sve manje i manje išta, bolje reći ništa.

Nastavi čitanje

Stavovi PR – januar 2017

  1. Uzroci raspada Jugoslavije i nove integracije?

  SFR Jugoslavija se raspala zbog potpune pobede nacionalističke politike u vrhovima Saveza komunista Jugoslavije, ekonomske krize u koju je društvo zapalo i promene odnosa snaga na medjunarodnom planu. Višedecenijsko nagomilavanje političkih, ekonomskih i nacionalnih suprotnosti nužno je na kraju proizvelo otvorene sukobe i raspad države.

  Partija rada zastupa stav da su, u situaciji krize i rastakanja državne zajednice, najveći uzročnik stvaranja nacionalističke mržnje, podizanja ratnih tenzija i kasnije rata, bile snage velikosrpskog nacionalizma. Te snage su svojom agresivnom nacionalističkom politikom, stavljajući JNA, kao najjaču vojnu silu pod svoju kontrolu, odigrale presudnu ulogu u ratnim dogadjanjima na ovim prostorima. Pored pretvaranja JNA u direktan instrument rata protiv drugih naroda Jugoslavije, uporedo, je izvršena bezočna manipulacija nacionalnim osećanjima i stvaranje nacionalističke mržnje od strane medija koje je kontrolisao režim, od strane većine političkih partija, kao i tzv. nacionalnih institucija (SANU, UKS, SPC). Ovakva homogenizacija velikog dela srpskog naroda, kao i prethodno navedeni uzroci, doveli su do jačanja nacionalizma kod drugih naroda, posebno velikohrvatskog nacionalizma. Rezultati svega bili su zastrašujući – višegodišnji ratovi, desetine hiljada mrtvih i ranjenih, stotine hiljada izbeglih lica, ratni zločini, osiromašenje većine naroda, beskrupulozna pljačka i profiterstvo državnih vrhova itd.

Nastavi čitanje

Porazi su majke pobjede

porazi-pobeda-01  Poraz koji je doživjeo početni oblik socijalizma i prvobitne revolucije nad kolosalnim razvojem proizvodnih snaga i mogućnostima kapitalizma da svoje krize pretvore u nove regenerativne forme za još veću oplodnju kapitala, je proces koji je obelježio završetak dvadesetog vijeka. Znači, nisu se ostvarile prognoze prvobitnih revolucionara o svjetskoj revoluciji i o skoroj propasti kapitalizma. Ali su se zato potvrdile sve analize klasika marksizma o kapitalizmu i tu više nema šta da se doda – kapitalizam je dokazao da je u svojoj osnovi potpuni gubitak ljudskosti. No, istovremeno se desio još jedan zanimljiv proces koji su indukovale socijalističke revolucije sa svojim idejama o prevazilaženju kapitalizma. Taj proces bi mogli sažeti u jednom – kapitalizam, a misli se na epohu finansijskog špekulativnog i virtuelnog kapitala, više ne može da postoji, ne samo u nizu cikličnih kriza, već i bez permanentne krize. Kapitalizam više ne može da živi, a da ne proizvodi i svoju krajnje totalitarnu, reakcionarnu suštinu, a istovremeno i svoju suprotnost – socijalizam, odnosno zahtjev za dokidanjem dehumanizovanog svijeta. I savremene generacije, a to se misli na ljudsku civlizaciju u poslednja dva vijeka, žive upravo taj prelom civilizacije koja je traje hiljadama godina, i danas se manifestuje kao globalno bolno i globalno tragično.

  Neka pitanja u vezi revolucionarnog ljevičarskog pokreta su pitanja na koji on mora iznova i iznova nalaziti odgovor u novim istorijskim situacijama.

  Jedno od pitanja je kako se konačno osloboditi konzervativnih tendencija u pokretu, a koji sputavaju proboj u odgovoru na pitanja savremene prakse?

Nastavi čitanje

O činjenicama koje tvrdoglavo biju među oči

o-cinjenicama-01  Šta je to „iracionalno“ među narodima Balkana što ih tjera na stalne sukobe, odnosno da budu „sredstvo za potkusurivanje“ velikih sila?

  Većina analitičara će reći da je problem u „istorijskom kašnjenju“ balkanskih naroda, odnosno da oni nisu još ozbiljnije zakoračili u građansku epohu, tj. uz sve „užase” modernog kapitalizma. I za to će navesti desetine argumenata – od toga da su ta društva tek izašla iz plemenskog, feudalnog i patrijarhalnih odnosa, da nisu izgradili moderne oblike državnosti, do toga da su te podjele još duboke itd… I mogli bismo se čak donekle složiti sa tim mišljenjem da nije nečeg drugog – da nije tih nekih drugih činjenica koje neumoljivo i tvrdoglavo biju među oči.

  Šta te činjenice nama govore?

Nastavi čitanje

Globalni predatori i Balkanski pokret otpora

kolaz02  Zakon centralizacije i koncentracije kapitala u što manjem broju ruku se ispoljava u zastrašujućoj formi. Kapital se koncentrisao da li u 350 najmoćnijih pоrodica ili 170 najmoćnijih multinacionalnih kompanija, manje ili više, svejedno je. Postavlja se samo jedno pitanje – šta ti subjekti koji posjeduju i upravljaju tim kapitalom žele postići – koji su njihovi ciljevi? Dosadašnje istorijsko iskustvo nam govori da je taj njihоv projekаt zastrašujući. Osjećamo to „konačno rješenje“, i plašimo ga se. No, isto tako znamo da pоstoje i istorijski procesi koji su se uvijek smijali u lice svim tim „moćnicima“ i činili ih tragikomičnim baš u toj konačnosti.

Nastavi čitanje

Kakvu partiju hoćemo?

kakvapartija01  Stvoriti revolucionarnu partiju i revolucionarni pokret je nešto što se dešava u relativno rijetkim trenucima nekog društva. Potrebno je da prođu decenije prije nego što se stvore potrebni uslovi i u masama sazri potreba da se prihvati jedna revolucionarna organizacija koja je spremna na direktni sukob sa klasnim neprijateljem; koja je spremna na obaranje nepravednog i potpuno nehumanog sistema, odnosno koja je spremna za borbu protiv diktature kapitala, ma gdje se ona sprovodila i u ma kakvim oblicima.

Nastavi čitanje

Borba se nastavlja

vlado-d-prbil-maj10-06 

  Na današnji dan, 28. marta 1992. godine, u Beogradu je osnovana Partija rada. Nastaje u trenutku raspada Jugoslavije i izbijanja rata na njenim prostorima. Osniva je grupa radikalnih levičara okupljena oko revolucionara Vladimira Dapčevića, koji posle dugogodišnje robije nastavlja političku borbu. Po idejama koje zastupa, smatra se da je Partija rada naslednica KPJ koja je vodila borbu protiv fašizma i izvela socijalističku revoluciju. Uslovi za nastanak jedne marksističko-lenjinističke partije bili su višestruko nepovoljni. Pre svega, u tom periodu se dešava istorijski slom revizionizma, kada imperijalizam objavljuje svoju pobedu nad komunizmom i kada se činilo da je revolucionarni pokret doživeo svoj poraz.

Nastavi čitanje