Stavovi PR – januar 2017

  1. Uzroci raspada Jugoslavije i nove integracije?

  SFR Jugoslavija se raspala zbog potpune pobede nacionalističke politike u vrhovima Saveza komunista Jugoslavije, ekonomske krize u koju je društvo zapalo i promene odnosa snaga na medjunarodnom planu. Višedecenijsko nagomilavanje političkih, ekonomskih i nacionalnih suprotnosti nužno je na kraju proizvelo otvorene sukobe i raspad države.

  Partija rada zastupa stav da su, u situaciji krize i rastakanja državne zajednice, najveći uzročnik stvaranja nacionalističke mržnje, podizanja ratnih tenzija i kasnije rata, bile snage velikosrpskog nacionalizma. Te snage su svojom agresivnom nacionalističkom politikom, stavljajući JNA, kao najjaču vojnu silu pod svoju kontrolu, odigrale presudnu ulogu u ratnim dogadjanjima na ovim prostorima. Pored pretvaranja JNA u direktan instrument rata protiv drugih naroda Jugoslavije, uporedo, je izvršena bezočna manipulacija nacionalnim osećanjima i stvaranje nacionalističke mržnje od strane medija koje je kontrolisao režim, od strane većine političkih partija, kao i tzv. nacionalnih institucija (SANU, UKS, SPC). Ovakva homogenizacija velikog dela srpskog naroda, kao i prethodno navedeni uzroci, doveli su do jačanja nacionalizma kod drugih naroda, posebno velikohrvatskog nacionalizma. Rezultati svega bili su zastrašujući – višegodišnji ratovi, desetine hiljada mrtvih i ranjenih, stotine hiljada izbeglih lica, ratni zločini, osiromašenje većine naroda, beskrupulozna pljačka i profiterstvo državnih vrhova itd.

Nastavi čitanje

Porazi su majke pobjede

porazi-pobeda-01  Poraz koji je doživjeo početni oblik socijalizma i prvobitne revolucije nad kolosalnim razvojem proizvodnih snaga i mogućnostima kapitalizma da svoje krize pretvore u nove regenerativne forme za još veću oplodnju kapitala, je proces koji je obelježio završetak dvadesetog vijeka. Znači, nisu se ostvarile prognoze prvobitnih revolucionara o svjetskoj revoluciji i o skoroj propasti kapitalizma. Ali su se zato potvrdile sve analize klasika marksizma o kapitalizmu i tu više nema šta da se doda – kapitalizam je dokazao da je u svojoj osnovi potpuni gubitak ljudskosti. No, istovremeno se desio još jedan zanimljiv proces koji su indukovale socijalističke revolucije sa svojim idejama o prevazilaženju kapitalizma. Taj proces bi mogli sažeti u jednom – kapitalizam, a misli se na epohu finansijskog špekulativnog i virtuelnog kapitala, više ne može da postoji, ne samo u nizu cikličnih kriza, već i bez permanentne krize. Kapitalizam više ne može da živi, a da ne proizvodi i svoju krajnje totalitarnu, reakcionarnu suštinu, a istovremeno i svoju suprotnost – socijalizam, odnosno zahtjev za dokidanjem dehumanizovanog svijeta. I savremene generacije, a to se misli na ljudsku civlizaciju u poslednja dva vijeka, žive upravo taj prelom civilizacije koja je traje hiljadama godina, i danas se manifestuje kao globalno bolno i globalno tragično.

  Neka pitanja u vezi revolucionarnog ljevičarskog pokreta su pitanja na koji on mora iznova i iznova nalaziti odgovor u novim istorijskim situacijama.

  Jedno od pitanja je kako se konačno osloboditi konzervativnih tendencija u pokretu, a koji sputavaju proboj u odgovoru na pitanja savremene prakse?

Nastavi čitanje

Koreni rasprada jugoslovenske države

tito04  Druga Jugoslavija se raspala u procesu koji je trajao nekoliko decenija. Koreni tog procesa leže u napuštanju osnovnih principa socijalističke revolucije od strane monopola vlasti jedne partije (Savez Komunista Jugoslavije) i uvedenog aspolutizma J.B.Tita. Vlast koju je uspostavila Komunistčka Partija Jugoslavije nakon Drugog svetskog rata joj je dala mogućnost stvaranja temelja socijalističkog društva – nacionalizacija, određeni stepen kolektivizacije i industrijalizacija. Međutim ovaj proces je prekinut i započeo je obrnut proces – postepeni razvoj kapitalizma na stvorenim temeljima socijalističkog društva…

Nastavi čitanje

Osnovni ciljevi

kolaz01  U sadašnjim uslovima opštedruštvene svijesti Partija rada kao svoje osnovne ciljeve postavlja: 

  1. Borba za pobedu proleterske svijesti u masama. 
  Bez uklanjanja nacionalističke, religiozne, patrijarhalne, malograđanske i neoliberalne svijesti i njene zamene proleterskom sviješću najšire masa neće moći da prepoznaju svoje stvarne ciljeve. Bez razvijene klasne svijesti obespravljene mase mogu služiti samo kao sredstvo za ostvarenje najreakcionarnijih ciljeva, odnosno, lako će biti potisnute na periferiju društvenih kretanja, bez prava da ovladaju sredstvima za proizvodnju i aktivno učestvuju u privrednom životu. Time bi se najšire mase dodatno parcijalizovale i još više marginalizovala njihova politička uloga.
Osamosvešćivanje proletarijata i odbrana njegovih istorijskih prava vodi ka povezivanju i objedinjavanju najširih masa na prostoru Balkana. Proletarijat se tako uzdiže na stepen kada je spreman da nastupi kao jedinstvena politička snaga i iz osnova promjeni odnose koji vladaju u društvu. 

Nastavi čitanje

“Čuvajte se komunista…”

1233  "Čuvajte se komunista, oni će konfiskovati vašu imovinu nakon što vam porodicu oteraju u logore za društveno korisni rad". 
Da li je to tačno? Verovatno jeste, ukoliko pripadate 0,01 procentu jednog procenta vladajuće elite, i samo ukoliko je politički dosije vaše porodice skandalozno nečovečan. U suprotnom, vaš srednjeklasni status ne čini vas automatskim neprijateljima radničke klase.

  Međutim, komunisti su zastrašujući i omraženi kao da oni neprestano prave zaveru protiv naših srećnih života. Upravo su bogati kapitalist i fašisti oni koji bi trebalo da se plaše bauka revolucije, međutim oni su sposobni da izvor svog straha predstave kao stvarno društveno zlo koje bi trebalo iskoreniti. Čak su i siromašni ponekad prinuđeni da pokažu iracionalan strah od radikalizma, ili bilo koje druge politike koja bi ih mogla emancipovati i izvući iz začaranog kruga tlačenja koje traje generacijama.

  To je podsetnik da nikad ne treba podcenjivati dominantnu buržoasku ideologiju u savremenom društvu. Tragična istina je u tome što dekadentne buržoaske vrednosti mnogi još uvek smatraju svetim. Stoga, komunistička kritika te filozofije smatrala bi se odvratnim prestupom, neprijatnošću. To je jedan od razloga zašto je antikomunistička histerija opstala i u dvadesetprvom veku…

Balkanski pokret otpora

linkovi_bk_logo  Postojeće suprotnosti u jednom društvu moguće je prevazići sintezom koja nadilazi njihova istorijska ograničenja. U jednom periodu je za prevazilaženje nacionalnih suprotnosti među pojedenim balkanskim narodima ta sinteza bila ideja jugoslovenstva. Danas je to ideja balkanskog pokreta optora. Ta ideja mora u sebi sadržati klicu revolucionarnih promjena i ukidanja kapitalističkih odnosa kako bi je obespravljene mase prihvatile. Samom svojom postavkom ova ideja se direktno suprostavlja interesima imperijalista i njihovih marionetskih režima. I ne treba sumnjati da će odgovor na njeno jačanje biti povećana represija koju ce vršiti sve države na Balkanu uz obilatu pomoć stranih imperijalista.

Nastavi čitanje

Udri reformističke kapitulante!

lenjin_01   Pokreti i pobune obespravljenih masa po Evropi su do kraja ogolile elementarnu istinu – na prostoru Evrope ne postoji revolucionarni pokret, niti organizacije koje bi se mogle suprotstaviti nadirućem fašizmu i sve većoj diktaturi kapitala.

   Zašto je to tako?

   Poslije sloma revizionističkog i birokratizovanog socijalizma u Evropi, kada su imperijalisti označili "krah komunizma", sa političke scene su nestale sve one partije iza kojih je stajao socijal-imperijalistički SSSR. Ostale su one organizacije koje su baštinile ideje revolucionarnog pokreta po svijetu, ali je nesklad između uslova u kojima su one djelovale, i relativne stabilnosti kapitalizma u Evropi, uticao da ove partije vremenom postanu statične, dogmatične, bez ikakvog uticaja i kontakta sa masama. Treba svakako naglasiti da je nedostatak oslonca, na koji bi se oslonile ove organizacije i koji bi im pomogao u njihovom razvoju, jedan od uzroka slabosti revolucionarnog pokreta u Evropi. Pojedine grupe koje su shvatile značaj ispravnosti na revolucionarnoj teoriji, objektivno nisu mogle ni da učine više u postojećim uslovima, jer bi u protivnom nužno zapadale u avanturizam. No, većina tih evropskih partija nije imala ni unutrašnje snage da održi revolucionarnu liniju, i nužno su klizile u bljutavi reformizam zakićen revolucionarnim parolašenjem.

Nastavi čitanje